Ουρανός που παραφρόνησε

Η νύχτα και τα τοπία της, θέμα έκθεσης του Βαν Γκογκ στη Νέα Υόρκη

International Herald Tribune

Εδώ και μερικά χρόνια, έχει εμφανιστεί ένα είδος εκθέσεων που δεν στηρίζονται στον όγκο τους, αλλά στην ποιότητα των επιλογών τους. Χαρακτηριστικά έργα διαλεγμένα με αυστηρό σκεπτικό και παρουσιασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να αναφαίνονται σχέσεις, αναλογίες, γνωρίσματα πριν αφανή ή δυσδιάκριτα, επισκιασμένα από λογικές θεάματος και εντυπωσιασμού. Σε αυτές ανήκει η αξιοθαύμαστη, καθώς γράφει ο Σουρίν Μελικιάν, στην «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν», έκθεση του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, «Ο Βαν Γκογκ και τα χρώματα της νύχτας».

• Το πρόσωπο και οι επιρροές

Σε τούτη την έκθεση όπου ένας πίνακας μόνος του μπορεί να κατέχει έναν ολόκληρο τοίχο μιλάει μόνο η τέχνη. Τι λέει; Οτι και στην πρώτη περίοδο του Ολλανδού ζωγράφου, που συχνά υποβαθμίζεται εμπρός στα ύστερα αριστουργήματά του, υπάρχουν έργα μοναδικά. Το «Σούρουπο, παλιά χωριατόσπιτα στο Λοοσντουίνευ», π.χ. του 1883, δεν είναι απλώς μια μνεία της αγάπης του Βαν Γκογκ στα δειλινά, αγροτικά τοπία, αλλά και ένα σημαντικό σκαλί στην εξέλιξη του ζωγράφου που μόλις τρία χρόνια πριν είχε αποφασίσει να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην τέχνη. Την ίδια χρονιά, το 1883, δημιούργησε ένα από τα κορυφαία έργα της πρώτης περιόδου του «Τοπίο με θημωνιά και αγροτόσπιτα». Ενα τοπίο εσωτερικής απελπισίας περισσότερο, με σκούρα χρώματα και ελάχιστα φωτεινά, παρά αναπαράσταση του φυσικού τοπίου. Ο «Δρόμος με λεύκες το δειλινό», ζωγραφισμένο λίγους μήνες αργότερα, το 1884, προαναγγέλλει τον Συμβολισμό. Και αν ακόμη η τεχνική του Βαν Γκογκ δεν είναι έτοιμη, το όραμά του είναι ισχυρό. Στο «Δειλινό τοπίο» όμως, ένα χρόνο αργότερα, οι τεχνικές ατέλειες έχουν εξαφανισθεί. Οι πινελιές είναι νευρικές αλλά ελεγχόμενες, λεπτομέρειες δεν υπάρχουν καθώς τα πράγματα είναι βυθισμένα στη σκοτεινιά του σούρουπου. Σε αυτό ο πορτοκαλής δίσκος δεν είναι ο ήλιος, αλλά το φεγγάρι (κίτρινος είναι, πέντε χρόνια αργότερα στο τελευταίο του αριστούργημα «Εναστρη νύχτα») που καθρεφτίζεται αδύναμα στα σκοτεινά νερά του καναλιού κάτω.

Στο Παρίσι ο Βαν Γκογκ έφθασε το 1886 και η τέχνη του υφίσταται μια σημαντική μεταμόρφωση. Τότε μπαίνουν τα δυνατά χρώματα, τα κίτρινα, τα μπλε, τα πρασινογάλαζα εισβάλλουν στους πίνακες. Η σκοτεινή ακινησία των ολλανδικών τοπίων αντικαθίσταται από μια ρυθμική παλέτα. Τους αγρούς αυλακώνουν ρυτίδες χορταριών όπως τα φυσάει ο άνεμος, τα δέντρα λυγίζουν κάτω από το φύσημά του και στον ουρανό εμφανίζονται κυματιστές γραμμές. Τούτη η μεταμόρφωση αποδίδεται συχνά στην επιρροή του Ιμπρεσιονισμού. Τίποτα όμως διαφορετικότερο από την τέχνη του Κλοντ Μονέ, του Ογκίστ Ρενουάρ, του Καμίλ Πισαρό.

Εκείνοι ήταν όλο φως, σκιές και χρωματισμούς στ’ ανάμεσο. Παρατηρούσαν τη Φύση και απεικόνιζαν την πραγματικότητά της, σύμφωνα με τις εντυπώσεις τους, οι οποίες άλλαζαν ανάλογα με τις εποχές, τις ημέρες, τις ώρες και τον φωτισμό τους – εξ ου και το όνομα Ιμπρεσιονισμός. Αντίθετα, ο Βαν Γκογκ αποζητούσε την απαράλλακτη ουσία – ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης μετά την Αναγέννηση που αδιαφόρησε για την ένταση μέσω του προοπτικού πεδίου. Η ένταση των πραγμάτων οφείλεται στο αίσθημά του και όχι στη φυσική τους θέση μέσα στον κόσμο. Στα ύστερα τοπία του υπάρχει μόνο χρώμα, το δικό του χρώμα, ούτε φως ούτε φωτοσκιάσεις. Οχι ότι δεν μπορούσε να ζωγραφίσει ιμπρεσιονιστικά. Το έργο «Γωνιά στο πάρκο Βουαγιέ ντ’ Αρζανσόν» του 1887, δείχνει πόσο κοντά βρισκόταν στον Πισαρό. Ομως τον ουρανό δεν τον αποδίδει ιμπρεσιονιστικά, αλλά υπαρξιακά, κοντύτερα στα τελευταία έργα του, με πορτοκαλιές κηλίδες οι οποίες ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα, οσοδήποτε, ιμπρεσιονιστικά ιδωμένη. Σημαντική επίδραση την περίοδο εκείνη, στη ζωγραφική του, είχε η ιαπωνική τέχνη, οι ξυλογραφίες που είδε και ορισμένες αντέγραψε. Από εκεί τα δυνατά γαλάζια, τα σμαραγδιά, τα πορτοκαλιά και η ισχυρή, χρωματική αντίστιξη. Η φυσική, νατουραλιστική απόδοση της πραγματικότητας εξαφανίζεται πλέον από την τέχνη του Βαν Γκογκ. Σε αυτό έπαιξε ρόλο και ένας άλλος παράγοντας. Η λογοτεχνία. Η απόδοση της νύχτας στην ποίηση, τον γοήτευε πριν στραφεί στη ζωγραφική. Κατά την ευαισθησία του η νοερή εικόνα προηγούνταν της δράσης, γεγονός που τον έκανε πιο ανοιχτό στις επιδράσεις της στυλιζαρισμένης ιαπωνικής τέχνης, όπου προέχει η εκφραστικότητα της ακρίβειας.

• Το φωτοστέφανο

Στα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του έγιναν τα αριστουργήματά του. Στον «Σπορέα», ένας τεράστιος ήλιος είναι τοποθετημένος έτσι στον ουρανό, ώστε να αποτελεί ένα είδος φωτοστέφανου στο κεφάλι του σπορέα. Και αυτός στρίβει έτσι το σώμα του για να ρίξει τα σπόρια στη γη, ώστε να αντιστοιχεί στον λυγισμένο κορμό ενός δέντρου πλάι του. Και στην «Εναστρη νύχτα» του 1889 ο ουρανός μοιάζει να έχει παραφρονήσει. Το φεγγάρι είναι κίτρινο σαν ήλιος και τα άστρα περιβάλλονται από στροβιλιστές ουρές σαν κομήτες που ξεχύθηκαν στο Διάστημα. Δεν υπάρχει καμιά πραγματικότητα, όπως τη βλέπει το κοινό μάτι έξω του, στη Φύση, υπάρχει απλώς μοντέρνα τέχνη.

Απόβαση Καραϊσκάκη στους Σόθμπις

Το αριστούργημα του Κωνσταντίνου Βολανάκη «Η Αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» είναι από χθες το ακριβότερο ελληνικό έργο του 19ου αιώνα που έχει πωληθεί ποτέ σε δημοπρασία. Πουλήθηκε σε διεθνή ιδιώτη συλλέκτη για 1.970.855 ευρώ στη δημοπρασία Ελληνικής Τέχνης του Οίκου Sotheby's για το 2008. Στη δημοπρασία συγκεντρώθηκε το ποσό των 19,2 εκατομμυρίων ευρώ για ελληνικά έργα τέχνης, δεκατέσσερα από τα οποία σημείωσαν τιμές δημοπρασίας ρεκόρ για τον εκάστοτε καλλιτέχνη.

Εκτός από την «Αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο», πέντε ακόμα έργα του Βολανάκη πουλήθηκαν προς 524.969 ευρώ

Η «Αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» απεικονίζει μία ιστορική σκηνή από την Ελληνική Επανάσταση και είναι μία από τις πολλές σκηνές του Βολανάκη, που εξυμνούν τις σπουδαιότερες ναυμαχίες της Ελλάδας. Αναπαριστά την άφιξη του Ελληνικού Ναυτικού και ενός από τους πλέον χαρισματικούς αρχηγούς της Επανάστασης, του Γεωργίου Καραϊσκάκη, στις ακτές του Φαλήρου, κοντά στον Πειραιά, για την προετοιμασία της εκστρατείας για την απελευθέρωση της Αθήνας από την οθωμανική κυριαρχία.

Ανάμεσα στα κορυφαία έργα της δημοπρασίας ξεχώρισαν το έργο του Θεόδωρου Ράλλη «Μαριονέτες στο Χαρέμι» (589.389 ευρώ), που ήταν το δεύτερο ακριβότερο της δημοπρασίας, το έργο «Οι Γείτονες» του Νικόλαου Γύζη που πωλήθηκε προς 443.358 ευρώ και ένα του Γιάννη Μόραλη χωρίς τίτλο, που ξεπέρασε τις αρχικές εκτιμήσεις φτάνοντας τα 229.325 ευρώ.

Εκτός από την «Αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο», πέντε ακόμα έργα του Κωνσταντίνου Βολανάκη πωλήθηκαν για το συνολικό ποσό των 524.969 ευρώ.

Το προηγούμενο ρεκόρ για ελληνικό έργο 19ου αιώνα σε δημοπρασία αφορούσε στο έργο του Νικηφόρου Λύτρα «Γιορτή στα Μέγαρα», το οποίο είχε πωληθεί προς 1.138.396 ευρώ /£769,600 από τον Οίκο Sotheby's τον Νοέμβριο του 2006.
Β.Β., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/11/2008

Δέκα εκθέσεις «συνοδοί» του Φεστιβάλ

Ο εντυπωσιακός αριθμός των δέκα εκθέσεων συνοδεύει τη φετινή 49η διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Φωτογραφία, βιντεοπροβολές και εγκαταστάσεις παρουσιάζονται σε διάφορους χώρους της πόλης σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ (14-23 Νοεμβρίου). «1/24 του Δευτερολέπτου» είναι ο τίτλος της έκθεσης φωτογραφίας του πολυβραβευμένου Μεξικάνου διευθυντή φωτογραφίας Γκαμπριέλ Φιγκερόα (1907- 1997) στο Γενί Τζαμί (13-28/11), όπου παρουσιάζονται σαράντα δείγματα της δουλειά του από μεξικάνικο και το χολιγουντιανό σινεμά, όπου εργάστηκε.

Αναφορές σε ζωγράφους διαφορετικών σχολών, όπως ο Ρέμπραντ και ο Κλιμτ, έχουν οι τρεις ταινίες μικρού μήκους του Ρουστάμ Χαμντάμοφ, που παρουσιάζονται στο Μπέη Χαμάμ (14-26/11). Ως καλλιτέχνης, δάσκαλος, κηπουρός προσδιορίζεται ο Ιβάν Λάντισλαβ Γκαλέτα, που παρουσιάζει στο Γιαχουντί Χαμάμ (14-25/11) τη βιντεοεγκατάσταση «Endart 4».

Στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Μάνο Ζαχαρία πραγματοποιείται η έκθεση «Ταξιδιώτης της μνήμης» (Γαλλικό Ινστιτούτο, 14-25/11), με φωτογραφίες από τη μακρά του εμπειρία στα στούντιο της σοβιετικής Μοσφίλμ. Ταινίες μικρού μήκους, πειραματικά βίντεο, φωτογραφίες και εγκαταστάσεις περιλαμβάνει η έκθεση του Κωνσταντίνου Γιάνναρη «Στην κόψη του ματιού» (Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 14/11-14/12), ενώ το ντεκουπάζ μίας ταινίας που πρόκειται να γυριστεί με θέμα τον ζωγράφο Εμμανουήλ Πανσέληνο, αποτυπώνεται στα σχέδια του Κυριάκου Κατζουράκη, τα οποία εκτίθενται στο Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών (13-30/11).

Νέοι καλλιτέχνες από τη Μέση Ανατολή εκθέτουν δουλειά τους στο Μπενσουσάν Χαν. Οι «Ευτυχισμένες μέρες» (14-25/11) περιλαμβάνουν βιντεοπροβολές, σκίτσα και φωτογραφίες. Τα εθνολογικά ντοκιμαντέρ επηρεάζουν τις φωτογραφίες της Ράνιας Καπελιάρη, που παρουσιάζονται στην Αγορά Μπεζεστένι (14-23/11), ενώ το φεστιβάλ διοργανώνει δύο ακόμη εικαστικά γεγονότα, τα οποία έχουν σχέση με το περιβάλλον.

Τα «Πράσινα μονοπάτια» είναι μία σειρά από εγκαταστάσεις σε διάφορα σημεία της πόλης, όπως το λιμάνι, τα λουλουδάδικα, η αγορά μπαχαρικών και τα Λαδάδικα, που στόχο έχουν την οικολογική ευαισθητοποίηση. Παρόμοιο στόχο έχει και η ομαδική έκθεση φωτογραφίας «Νερό Ι» στις αποθήκες Α΄ και Γ΄ του λιμανιού, ένα προοίμιο μίας μεγαλύτερης έκθεσης με το ίδιο θέμα, που θα εγκαινιαστεί τον Δεκέμβριο.

Σε κλίμα αβεβαιότητας έγιναν στο Λονδίνο οι δύο δημοπρασίες ελληνικού ενδιαφέροντος από τους οίκους Bonhams και Sotheby’s

Της Μαργαριτας Πουρναρα, Η Καθημερινή, Tετάρτη, 12 Nοεμβρίου 2008

Λένε ότι όταν τα χρηματιστήρια κλυδωνίζονται, τα έργα τέχνης και ο χρυσός αποτελούν τις καλύτερες επενδύσεις. Όταν όμως στις 27 Οκτωβρίου, ανακοινώθηκε ότι αποσύρθηκε ένα από τα ομορφότερα κυβιστικά έργα του Πικάσο -ένας Αρλεκίνος του 1909- από δημοπρασία του οίκου Sotheby's στη Νέα Υόρκη, άρχισε να επιβεβαιώνεται ότι η ανασφάλεια είχε περάσει και στην παγκόσμια αγορά τέχνης. Σε γενικές γραμμές ο διεθνής Τύπος ανέφερε ότι οι τιμές πήγαν περίπου στα επίπεδα που βρίσκονταν πριν από δύο χρόνια και ότι κανείς δεν θα μπορούσε να θεωρήσει ότι το αντικείμενο που αγόρασε έχει καλή τιμή, αν δεν κατακαθίσει η σκόνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Σε αυτό το κλίμα της αβεβαιότητας, έγιναν χθες και προχθές στο Λονδίνο οι δύο δημοπρασίες ελληνικού ενδιαφέροντος από τους οίκους Bonhams και Sotheby's αντιστοίχως. Οι πλειστηριασμοί αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η ελληνική αγορά τέχνης είναι μία από τις τέσσερα ταχύτερα αναπτυσσόμενες παγκοσμίως (με την ρωσική, την κινεζική και την ινδική), με στυλοβάτες τους εφοπλιστές του Λονδίνου που είναι βέβαιο ότι έχουν επηρεαστεί από την οικονομική δυσχέρεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια αξιοσημείωτη πτώση, αν και κάποιοι προέβλεπαν ότι η κατάσταση θα μπορούσε να είναι χειρότερη. Ο γνωστός συλλέκτης Δάκης Ιωάννου σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Κ» τόνιζε ότι μέχρι στιγμής στις διεθνείς δημοπρασίες τα πράγματα δεν έχουν πάει τόσο άσχημα όσο τα περίμεναν ορισμένοι.

Το γενικό συμπέρασμα για τα Greek Sale είναι ότι προς το παρόν σταταμά η ξέφρενη άνοδος με απανωτά ρεκόρ τόσο στους τζίρους όσο και στις τιμές για κάθε καλλιτέχνη και εισερχόμαστε σε μια νέα φάση όπου οι οίκοι θα πρέπει να είναι πιο ρεαλιστικοί στις τιμολογήσεις των έργων. Είναι σαφές ότι τα ποιοτικά έργα θα βρίσκουν αγοραστές, ενώ άλλα που έχουν «φουσκωμένη» εκτίμηση ή δεν είναι τόσο σημαντικά, μένουν στα αζήτητα. Η «Κ» παρουσιάζει τα αποτελέσματα της δημοπρασίας του οίκου Sotheby's, σκιαγραφεί το προφίλ των αγοραστών και μιλάει με ειδικούς για την πρόσφατη πορεία των δύο Greek Sale που στο 2007 αλλά και στις αρχές του 2008 σημείωναν απανωτά ρεκόρ.

ΣXETIKA ΘEMATA

Μειωμένος τζίρος και 14 νέα ρεκόρ

«Μπαίνουμε σε περίοδο επανεκτιμήσεων»

Στο σφυρί μια εξαιρετική ιδιωτική συλλογή παλαιών βιβλίων για την Ελλάδα από τον οίκο Sotheby’s

Aποψη: Συμβουλές από ειδικούς

Aποψη: Μια καλή επένδυση

Φωτογραφικές Μαρτυρίες του 19ου αιώνα στην Κέρκυρα

Στο Μουσείο Παλαιόπολης- Μon Repos της Κέρκυρας θα φιλοξενείται στο εξής μόνιμη έκθεση ιστορικής φωτογραφίας, υπό τον τίτλο «Κέρκυρα 1856- 1860. Φωτογραφικές Μαρτυρίες». Η έκθεση περιλαμβάνει σπάνια φωτογραφικά ντοκουμέντα προερχόμενα από τη συλλογή του βρετανού αξιωματικού Τζον Ντάβενπορτ Σέξπιρ, που δωρήθηκε στην Η΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Νομού Κερκύρας και στο Μουσείο Παλαιόπολης- Μοn Repos τον Μάρτιο του 2005 από τους απογόνους του. Ο Τζον Ντάβενπορτ Σέξπιρ έζησε με την οικογένειά του στην Κέρκυρα από το 1856 ως το 1860. Παράλληλα με τα καθήκοντά του στη βρετανική φρουρά, πραγματοποίησε φωτογραφικές περιοδείες στο νησί καταγράφοντας μοναδικές εικόνες του τοπίου και των κατοίκων του. Τα θέματα των φωτογραφιών ποικίλλουν. Ο φωτογραφικός φακός άλλοτε επικεντρώνεται στα μνημεία, στα δημόσια κτίρια, στα λιμάνια, στις κατοικίες και στους δρόμους της πόλης και άλλοτε επιχειρεί να καταγράψει απόψεις των προαστίων της πόλης και της υπαίθρου. Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πορτρέτα του ντόπιου πληθυσμού, καθώς και των μελών της βρετανικής παροικίας, ενώ ιδιαίτερα εντυπωσιακές και σημαντικές για την πολεοδομική εξέλιξη της πόλης είναι οι πανοραμικές απόψεις. Πέρα από το εικονογραφικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν, οι φωτογραφίες της συλλογής του Σέξπιρ, τραβηγμένες μόλις μία εικοσαετία μετά την επίσημη δημοσιοποίηση της εφεύρεσης της φωτογραφίας (1839), αποτελούν πολύ πρώιμα δείγματα φωτογραφικής απεικόνισης και, άρα, αντικείμενα μεγάλης ιστορικής αξίας.

Κ. Βολανάκης, ο ακριβός πρωταγωνιστής των δημοπρασιών

Αντί ποσού-ρεκόρ 1.970.855 ευρώ πουλήθηκε χθες στο Λονδίνο το έργο του «Η αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο»

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΟ ΒΗΜΑ, Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2008

«Η αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» του Κωνσταντίνου Βολανάκη. Πουλήθηκε κοντά στη χαμηλότερη τιμή εκτίμησής του και βρέθηκε στα χέρια διεθνούς ιδιώτη συλλέκτη, όπως αναφέρθηκε επισήμως μετά τη δημοπρασία

O Κωνσταντίνος Βολανάκης ήταν αδιαμφισβήτητα ο «πρωταγωνιστής» των φθινοπωρινών Greek Sale, αφού το τεραστίων διαστάσεων έργο του «Η αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» πουλήθηκε από τον οίκο Sotheby΄s για 1.970.855 ευρώ- κοντά στη χαμηλότερη τιμή εκτίμησής του- σημειώνοντας ωστόσο το υψηλότερο ποσό που έχει καταβληθεί ποτέ σε δημοπρασία αφιερωμένη στην ελληνική τέχνη για οποιοδήποτε έργο τέχνης. Το έργο βρέθηκε στα χέρια διεθνούς ιδιώτη συλλέκτη, όπως αναφέρθηκε επισήμως. « Εγώ μπορώ να συμπληρώσω ότι το έργο μένει στην Ελλάδα » διευκρινίζει στο «Βήμα» ο senior director και επικεφαλής της ελληνικής τέχνης του οίκου κ. Κωνσταντίνος Φράγκος.

Αρκετά απούλητα έργα και ελάχιστες τιμές να ξεπερνούν τις προβλεπόμενες εκτιμήσεις: η οικονομική κρίση όπως αποδείχθηκε «άγγιξε» την ελληνική αγορά έργων τέχνης, αλλά η δυναμική των Greek Sale είναι τέτοια ώστε και οι δύο δημοπρασίες των οίκων Sotheby΄s και Βonhams οι οποίες πραγματοποιήθηκαν χθες και προχθές, αντιστοίχως, στο Λονδίνο να σημειώσουν τζίρο 7,4 και 5,2 εκατ. ευρώ - η πρώτη βέβαια χαμηλότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις. Εκατόν έξι lot του οίκου Sotheby΄s πουλήθηκαν και 94 έμειναν απούλητα, μεταξύ αυτών το «Γυναίκες ετοιμάζουν γλυκό τριαντάφυλλο στα Μέγαρα» του Θεόδωρου Ράλλη που είχε τιμή εκτίμησης 755.000-

1.000.000 ευρώ. Αντιθέτως, το έργο του Ράλλη «Μαριονέτες στο Χαρέμι» ήταν το δεύτερο ακριβότερο κομμάτι της δημοπρασίας πετυχαίνοντας το ποσό των 589.389 ευρώ- εντός της αρχικής της εκτίμησης 505.000- 755.000 ευρώ. Κατά τη διάρκεια της δημοπρασίας του οίκου Sotheby΄s σημειώθηκαν 14 νέα ρεκόρ καλλιτεχνών.

• Γαλάνης στη συλλογή Αγγελάκου

Στη δημοπρασία του οίκου Βohnams περίπου το 30% από τα 169 έργα που δημοπρατήθηκαν έμεινε απούλητο. Κορυφαίο έργο της αναδείχθηκε το μουσειακό «Η οικογένεια του καλλιτέχνη» του Δημητρίου Γαλάνη, αφού πουλήθηκε στην τιμή των 343.000 ευρώ (τιμή εκτίμησης 250.000- 380.000 ευρώ). Ο πίνακας αγοράστηκε από τον Ευάγγελο Αγγελάκο για να ενταχθεί στην ιδιωτική του συλλογή.

Απογοήτευση προήλθε από ένα αντικείμενο που δεν ήταν έργο τέχνης. Η περίφημη Rolls Royce Silver Shadow Wheelbase Limousine που συνδέθηκε με τις μετακινήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή του πρεσβύτερου από το 1975 ως το 1981 (τιμή εκτίμησης 122.740- 184.120 ευρώ) έμεινε απούλητη.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της κυρίας Τερψιχόρης Αγγελοπούλου της εταιρείας Αrt Εxpertise που αντιπροσωπεύει τον οίκο στην Ελλάδα, υποψήφιος αγοραστής του αυτοκινήτου που βρισκόταν μέσα στην αίθουσα της δημοπρασίας έφτασε την τιμή του στις 120.290 ευρώ, αλλά η συμφωνία που είχε υπογραφεί με τον ιδιοκτήτη της Rolls Royce ήταν να μην πουληθεί σε τιμή χαμηλότερη από τα 122.740 ευρώ.

« Σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης όπως αυτή που διανύουμε, η αγορά ενός έργου τέχνης μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική μορφή επένδυσης, ενώ ένα αυτοκίνητο- που μπορεί να βρίσκεται σε χρήση- όπως αποδεικνύεται δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία » είναι η εξήγηση της κυρίας Αγγελοπούλου.

Ο υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης ενημερώθηκε για την πορεία των εργασιών αναστήλωσης στον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα. Αν και υπάρχει από το 1987, το αποκαλούμενο προσωρινό στέγαστρο του ναού του Επικούρειου Απόλλωνα θα παραμείνει επ' αόριστον στη θέση του, ενώ οι εργασίες που γίνονται στο εσωτερικό του συνεχίζονται.

Μέχρι το τέλος του 2008 θα έχει ολοκληρωθεί η επαναφορά των έξι κιόνων της βόρειας πρόσοψης του ναού - με προϋπολογισμό που ανέρχεται στα 2.934.700 ευρώ. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της επιτροπής συντήρησης Αλέξανδρο Μάντη, οι μετέπειτα εργασίες θα ολοκληρωθούν μετά τη χρηματοδότηση των 4 εκατομμυρίων ευρώ από την ΕΣΠΑ (Επιχειρησιακό Σχέδιο Περιφερειακής Ανάπτυξης) όπου θα ενταχθεί το έργο.

«Το στέγαστρο θα παραμείνει παρόλο που έχουν γίνει κι άλλες σκέψεις. Η αλλαγή θα αναστατώσει το μνημείο και θα καθυστερήσει την επαναφορά του. Ετσι δεν αποτελεί προτεραιότητα. Θα μελετηθεί αργότερα ξανά», δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης που επισκέφθηκε την προηγούμενη Πέμπτη, τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα, που από το 1986 ανήκει στα προστατευόμενα από την UNESCO μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

«Οι εργασίες αναστήλωσης προχωρούν ικανοποιητικά. Βρίσκομαι εδώ για να επιθεωρήσω το έργο, αλλά κυρίως να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι τις ανάγκες, προκειμένου να επεκτείνουμε τις αναστηλωτικές εργασίες και στην επόμενη προγραμματική περίοδο», συνέχισε ο υπουργός. Στη διάρκεια της επίσκεψής του ο κ. Λιάπης είχε και μια έντονη διαμαρτυρία, την παρέμβαση του δημάρχου Είρας Μεσσηνίας Γιάννη Αδαμόπουλου, που δεν είχε κληθεί να είναι παρών στην επίσκεψη του υπουργού.

Ο κ. Αδαμόπουλος ζήτησε να ξεκαθαριστούν τα όρια του ναού, δηλαδή το αν ανήκει ο Επικούρειος στον Νομό Ηλείας ή Μεσσηνίας και στον Δήμο Ανδρίτσαινας ή Είρας, αντίστοιχα. Απείλησε μάλιστα με μηνύσεις και με κλείσιμο του δρόμου προς τον ναό εάν δεν ξεκαθαριστεί το ζήτημα.

Ο κ. Λιάπης ζήτησε να λύσουν το ζήτημα οι δύο δήμαρχοι μεταξύ τους. Οι τεχνίτες που δουλεύουν για το μνημείο, με επιστημονική αφοσίωση και κέφι, φτάνουν τους έντεκα, ενώ αναζητούνται παραπάνω. Τον ναό τον επισκέπτονται 50.000 άτομα τον χρόνο.

Ντ. Αυλωνίτη, ΕΘΝΟΣ, 11/11/2008