«Οδυλιάδα ή αλλιώς, Ιλίσσεια», τιτλοφορείται η έκθεση χαρακτικής του Ισπανού καλλιτέχνη Ζόφρε Σεμπαστιάν, που παρουσιάζει (14/9 - 31/10) το Ινστιτούτο «Θερβάντες» (Μητροπόλεως 38). Την έκθεση που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Χαρακτικής διοργάνωσε η Ενωση Ελλήνων Χαρακτών, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού - Αθλητισμού - Νεολαίας του δήμου Αθηναίων. Ο χαράκτης και γλύπτης (πτυχιούχος της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης), με αφετηρία το φυσικό περιβάλλον και το τοπίο της περιοχής Εμπορντά, αναζητά τη σχέση του με τη λεκάνη της Μεσογείου, εστιάζοντας στην προγονική της κληρονομιά - στην ελληνική μυθολογία.
Showing posts with label Χαρακτική. Show all posts
Showing posts with label Χαρακτική. Show all posts
Wednesday, September 12, 2012
Saturday, November 6, 2010
Κοινός τόπος, η χαρακτική
- Εκθεση έργων Τουλούζ Λοτρέκ και Δημητρίου Γαλάνη, στο «Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών ΑΠΘ»
 |
Το πάθος για τη χαρακτική συνδέει τις δύο εκθέσεις, που φιλοξενεί το «Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών ΑΠΘ» στη Θεσσαλονίκη. Αφιερωμένη σε έναν μεγάλο καλλιτέχνη του τέλους του 19ου αιώνα, τον «ζωγράφο - ρεπόρτερ» της Μπελ Επόκ, Τουλούζ Λοτρέκ (1864 - 1901), είναι η πρώτη, ενώ η δεύτερη «φωτίζει» το έργο του μεγάλου δασκάλου και ανανεωτή της χαρακτικής τέχνης στη χώρα μας, Δημητρίου Γαλάνη (1879 - 1966).
- «Ποιητής» μιας εποχής
Η δημιουργία του αντανακλά την εφήμερη λάμψη, την ανησυχία και τη θλίψη της «Ωραίας εποχής». Της «Μπελ Επόκ», που με τα φτηνά θεάματα θέλησε να προσφέρει διέξοδο στα προβλήματα που αντιμετώπιζε εκείνη την εποχή η Γαλλία, η οποία έβγαινε ταπεινωμένη από το Γαλλοπρωσικό πόλεμο και σειόταν από τα εργατικά κινήματα και τις διεκδικήσεις. Ο λόγος για τον Τουλούζ Λοτρέκ, τον καλλιτέχνη που πρώτος έκανε την τέχνη να κατέβει στο δρόμο με τις αφίσες και τις λιθογραφίες του. Τον καλλιτέχνη, που το όνομα και η δημιουργία του συνδέθηκαν με τη Μονμάρτη του τέλους του 19ου αιώνα, το «Μουλέν Ρουζ», τις χορεύτριες του καν καν, τη ζωή στα καμπαρέ και στα πορνεία. Γοητευτική και ιδιόρρυθμη προσωπικότητα, μετά την αναπηρία του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Καινοτόμος ως προς την εικονογραφική αντίληψη και την τεχνική, ο Τουλούζ Λοτρέκ έδωσε νέα ματιά στα πράγματα. Προσεχτικός μάρτυρας της παρισινής νύχτας και των εφήμερων απολαύσεων, χωρίς τους ηθικούς φραγμούς και τις προκαταλήψεις της εποχής του, αποκάλυψε την κρυφή αλήθεια μιας ιδιαίτερης ανθρώπινης μοίρας.
Το 1891 γίνεται διάσημος σ' όλο το Παρίσι εξαιτίας της τεράστιας επιτυχίας της πρώτης του αφίσας για το «Μουλέν Ρουζ». Τον επόμενο χρόνο, με πρωτοβουλία των φίλων του, πάει στο Λονδίνο, για ν' απομακρυνθεί από τους πειρασμούς του Παρισιού. Το 1899, μεταφέρεται σε ιδιωτική κλινική, λίγο έξω από το Παρίσι και νοσηλεύεται για τρεις μήνες. Ο ταραγμένος ψυχικός του κόσμος και οι καταχρήσεις τον οδήγησαν στο αλκοόλ κι από κει στον πρόωρο θάνατο.
 |
Κρίνοντας από τον αριθμό των λιθογραφιών που παρήγαγε ο Τ. Λοτρέκ, συμπεραίνουμε ότι αγαπούσε ιδιαίτερα αυτό το μέσο. Στις λιθογραφίες του χρησιμοποιούσε λιτή εικαστική γλώσσα. Εστίαζε απευθείας στα κύρια χαρακτηριστικά του εικονιζόμενου ή της ενδυμασίας του. Μια άλλη καινοτομία ήταν ο τρόπος με τον οποίο έδινε βάθος στα έργα του: Χρησιμοποιούσε κοφτές γωνίες, άτονο χρώμα και επίπεδα που δε συνδέονται μεταξύ τους. Πολλές φορές, το κύριο θέμα του δεν τοποθετούνταν στο κέντρο της εικόνας.
Αν και το μέσο της έγχρωμης λιθογραφίας είχε αναπτυχθεί αρκετά ώστε να είναι δυνατόν να τυπωθούν πολλαπλά χρώματα, ο Λοτρέκ προτίμησε να περιορίσει την παλέτα χρωμάτων. Το μαύρο χρώμα αποτελούσε σημαντικό στοιχείο σε όλες τις αφίσες του. Δημιούργησε περαιτέρω επιθυμητά αποτελέσματα μέσω μιας έξυπνης αντιπαράθεσης και συνδυασμού χρωμάτων. Σ' αυτό επηρεάστηκε πολύ από τα ιαπωνικά χαρακτικά σε ξύλο, τα οποία θαύμαζε και συνέλεγε. Μια από τις αγαπημένες του τεχνικές, που χρησιμοποιούσε για την εφαρμογή των χρωμάτων, ήταν η τεχνική «cracbis» («πιτσιλωτή»). Αυτό το επιτύγχανε περνώντας ένα μαχαίρι επάνω από μια οδοντόβουρτσα βουτηγμένη σε μελάνι, έχοντας έτσι σαν αποτέλεσμα, μεγαλύτερο έλεγχο στο συντονισμό των χρωμάτων.
Από το πλούσιο υλικό της έκθεσης, περισσότερα από 170 έργα προέρχονται από το Μουσείο Orsay στο Παρίσι, από το Μουσείο Τουλούζ Λοτρέκ στο Albi κ.ά. Σημαντικός αριθμός εκθεμάτων, πρωτότυπες αφίσες, σχέδια του καλλιτέχνη, βιβλία, προέρχεται από την ιδιωτική συλλογή του Παύλου και της Μπελίντας Φυρού (Μουσείο Ηρακλειδών).
Επίσης, έργα από ιδιωτικές συλλογές σε Γαλλία και Ελβετία ολοκληρώνουν την έκθεση. Ποικίλα και ενδιαφέροντα στοιχεία για την εποχή, αλλά και για την προσωπική ζωή του καλλιτέχνη προσφέρουν στον επισκέπτη και το πλούσιο αρχειακό και φωτογραφικό υλικό από το Αρχείο Σπητέρη, καθώς και αντικείμενα όπως τα γυαλιά του, ένα κουτί με χρώματα και μια παλέτα του, το κουκλοθέατρό του, δύο γιαπωνέζικες κούκλες και ένα ζωγραφισμένο βότσαλο. Εκτίθενται επίσης διπλά έργα των Λοτρέκ και Βαν Γκογκ, που ρίχνουν φως στο πόσο οι δυο ζωγράφοι επηρέασαν ο ένας τον άλλον.
- Ανανεωτής της χαρακτικής τέχνης
Ενας από τους σημαντικότερους χαράκτες, ο Δ. Γαλάνης συνεισέφερε ιδιαίτερα στην αναγέννηση της χαρακτικής στην Ελλάδα. Παράδειγμα για πολλούς νέους καλλιτέχνες, ανανέωσε την τεχνική της «λαϊκής» αυτής τέχνης και επανέφερε ξεχασμένες τεχνικές, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη γελοιογραφία και τη ζωγραφική. «Δημήτριος Γαλάνης, σχέδια και χαρακτικά από τη δωρεά Δ. Τσάμη», είναι ο τίτλος της παρουσίασης (επιμέλεια Παναγιώτης Μπίκας), στην οποία εκτίθενται ζωγραφικά σχέδια - απεικονίζουν συνήθως γυμνά - ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις παρουσιάζονται θέματα που ο καλλιτέχνης έχει ήδη δουλέψει στα χαρακτικά του.
Ο Δημήτριος Γαλάνης ξεκινά την καλλιτεχνική του πορεία γύρω στα 1897, ως σκιτσογράφος και γελοιογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1897 - 1899 φοίτησε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου και το 1899 παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου κοντά στον Νικηφόρο Λύτρα. Ακολούθησε η Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, ενώ το 1909 εγκαταστάθηκε στη Μονμάρτη, όπου και γνωρίστηκε με τους μεγάλους ζωγράφους, Πικάσο, Ματίς, Γκρις, Μπρακ και Ντερέν, αλλά και τον Ντεγκά, ο οποίος παρακολουθούσε την καλλιτεχνική εξέλιξη του Γαλάνη και επιδοκίμαζε τις δημοσιεύσεις του σε περιοδικά της εποχής, αλλά και το σύνολο του έργου του. Τέτοια ήταν η εκτίμηση του Ντεγκά προς το πρόσωπο του Γαλάνη, που πριν πεθάνει του άφησε την ξύλινη πρέσα του (17ου αιώνα) για να τυπώνει τα χαρακτικά του.
Στην εικαστική του διαδρομή, εικονογράφησε με χαρακτικά περισσότερα από 100 βιβλία, λευκώματα, εκδόσεις τέχνης κ.ά. Το διάστημα 1930 - 1937 δίδαξε χαρακτική στο εργαστήριό του στο Παρίσι, σε νέους Ελληνες καλλιτέχνες που σπούδαζαν εκεί (Ν. Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Π. Ρέγκος, Μ. Ραφτοπούλου, Α. Βασιλικιώτης, Κ. Ηλιάδης κ.ά.).
Το 1945, μετά από πολλές διεθνείς διακρίσεις, εκλέγεται καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στην έδρα της χαρακτικής και την ίδια χρονιά μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Την εποχή της «Μπελ Επόκ», στο Παρίσι εκδίδονται σατιρικά περιοδικά, καυστικά για τα ήθη, τα έθιμα, τους θεσμούς και την εξουσία της εποχής. O Δ. Γαλάνης, όπως παλιότερα ο Λοτρέκ, συχνός συνεργάτης των ίδιων περιοδικών, βγαίνει από το εργαστήρι, παρατηρεί και μεταφέρει με το σχέδιό του τις εικόνες της εποχής.
Η. ΜΟΡΤΟΓΛΟΥ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 7 Νοέμβρη 2010
ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
26/4/2008
-- Νέα εκθέματα και παράταση
6/12/2007
-- Τουλούζ Λοτρέκ και Πικάσο
15/7/2001
-- Ενας άνδρας που ζωγράφιζε γυναίκες
24/12/2000
-- Αριστουργήματα
20/11/1999
-- Εργα Τουλούζ Λοτρέκ
Wednesday, September 22, 2010
Ενα εργαστήρι χαρακτικής για όλους
- ΔΗΜΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ - ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ
 |
Ενα όραμα πολλών χρόνων έγινε πραγματικότητα. Το «Ανοιχτό Εργαστήριο Χαρακτικής» άνοιξε χτες τις πύλες του στο κοινό και στους εικαστικούς δημιουργούς. Ο Δήμος Νίκαιας και το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (ΕΕΤΕ) ένωσαν τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν στο δεύτερο όροφο των πρώην σχολών «Ηράκλειτος» μία φιλόξενη γωνιά αφιερωμένη στη χαρακτική. Πρέσα, οξειδωτήριο, πλάκες χάραξης ...τοποθετήθηκαν στο μεγάλο χώρο, ενώ σύντομα θα τοποθετηθεί και η πρέσα λιθογραφίας που παραχώρησε η ΑΣΚΤ από τα εργαστήριά της.
«Οι καιροί και οι κυρίαρχες πολιτικές δεν ευνοούν αυτές τις δραστηριότητες. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στη λογική της ανταποδοτικότητας, του να δίνεις για να παίρνεις», τόνισε στην ομιλία του ο δήμαρχος Νίκαιας, Στέλιος Μπενετάτος. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην παλιότερη συνεργασία του Δήμου με το ΕΕΤΕ: Στο συμπόσιο γλυπτικής με θέμα «Πρόσφυγες» που πραγματοποιήθηκε πριν τέσσερα χρόνια, αλλά και στην περσινή εικαστική έκθεση στον Πολυχώρο «Μάνος Λοΐζος» για την ενίσχυση του αγώνα των εργατών στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. «Παρά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζει ο δήμος λόγω της κρατικής πολιτικής», κατέληξε ο Στέλιος Μπενετάτος, «εμείς αντιστεκόμαστε στην κυρίαρχη πολιτική συμβάλλοντας και στη δημιουργία υποδομών. Εργα για το λαό, για να πλησιάσει η τέχνη όλους μας».
«Η πολιτική βούληση, η αγάπη και η φροντίδα από το Δήμο Νίκαιας έκανε την επιθυμία και την ανάγκη πολλών χρόνων πραγματικότητα», ανέφερε η πρόεδρος του ΕΕΤΕ, Εύα Μελά. «Η χαρακτική είναι μια τέχνη λαϊκή. Το έργο είναι πρωτότυπο χωρίς όμως να είναι μοναδικό. Η πρωτοβουλία αυτή απαντάει στην ανάγκη των καλλιτεχνών, κι όχι μόνο, να έχουν πάντα διαθέσιμο ένα εξοπλισμένο εργαστήριο δημιουργίας χαρακτικών έργων, κάτι που είναι πολύ δύσκολο ατομικά να το έχουν. Είναι μια σημαντική συμβολή της δημοτικής αρχής στην ανάπτυξη της σύγχρονης δημιουργίας. Το "Ανοιχτό Εργαστήριο Χαρακτικής" είναι ένα εργαστήριο "συλλογικό". Αυτή η συλλογικότητα θα είναι και η κινητήριος δύναμη. Θα απελευθερώσει πραγματικά λαϊκές δημιουργικές δυνάμεις για έναν άλλο πολιτισμό...».
Στα εγκαίνια μίλησαν ακόμη ο επίκουρος καθηγητής της ΑΣΚΤ Γ. Γουρζής και ο Στ. Κορομπίλης, πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου. Η βραδιά έκλεισε με συναυλία με σμυρναίικα και μικρασιάτικα τραγούδια στο Κηποθέατρο Νίκαιας με την Αννα Τσουκαλά. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Πέμπτη 23 Σεπτέμβρη 2010]
Wednesday, September 8, 2010
Γλυπτική, χαρακτική, φωτογραφία
 |
Εως τις 18/9 στην αίθουσα «Καπλανών 5» φιλοξενείται η πρώτη, στην Αθήνα, ατομική έκθεση του γλύπτη Αρη Κατσιλάκη.
Ενα πανόραμα της νεοελληνικής ζωγραφικής και χαρακτικής φιλοξενεί (11/9-3/10) το Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών ΑΠΘ. Πρόκειται για έργα της συλλογής του Γιώργου Κητή. Ανάμεσά τους δημιουργίες των: Νικολάου Γύζη, Γιάννη Γαΐτη, Γιώργου Γουναρόπουλου, Νίκου Χατζηκυριάκου - Γκίκα, Γιάννη Τσαρούχη, Νίκου Εγγονόπουλου, Σπύρου Βασιλείου, Λουκά Βενετούλια, Εδουάρδου Σακαγιάν κ.ά.
Στην ομαδική έκθεση με τίτλο «Art To Use», (από 9/9) στην γκαλερί «Λόλα Νικολάου» στη Θεσσαλονίκη, δέκα καλλιτέχνες επιχειρούν να ενώσουν την τέχνη με την καθημερινή ζωή μέσα από αντικείμενα που διευρύνουν την εικαστική γλώσσα. Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά και συνδιαλέγονται μεταξύ εικαστικού και χρηστικού. Συμμετέχουν οι: Κία Σαμούρη, Χρύσα Δαμιανίδου, Ελσα Πακοπούλου, Βίκυ Γεωργουσοπούλου κ.ά.
Saturday, June 19, 2010
Φωτογραφία και χαρακτική
 |
Την επισκιασμένη από τη ζωγραφική, φωτογραφική δραστηριότητα του Ηλία Δεκουλάκου (1929 - 1998), αποκαλύπτει η έκθεση που φιλοξενείται στον «Ιανό» (Σταδίου 24). Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου, «Ηλίας Δεκουλάκος. Φωτογραφίες 1960-1980», εκτίθενται επιλεγμένες έγχρωμες, κυρίως, φωτογραφίες με πορτρέτα, γυμνά, τοπία, αρχιτεκτονικές φωτογραφίες, νεκρές φύσεις και άλλες φωτογραφικές συνθέσεις. Η κόρη του δημιουργού, Αγγελική Δεκουλάκου, σε κείμενό της στο βιβλίο, επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «σε όλη του την εικαστική διαδρομή ο Δεκουλάκος πειραματίστηκε με νέα μέσα και αναζήτησε διαφορετικούς τρόπους έκφρασης.
Στο αρχείο του βρέθηκε πολύ μεγάλος όγκος φωτογραφικού υλικού, πράγμα που αποδεικνύει ότι η φωτογραφία δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο για τη ζωγραφική του. Παντού χρώμα και φως, συνθέσεις αυστηρές... Ολα είναι μια «μετάφραση» της δικής του πραγματικότητας, μέσω του φωτογραφικού φακού. Η φωτογραφία ήταν εργαλείο της εικαστικής του δουλειάς κι ένας εκφραστικός δρόμος που εξελίχθηκε σε ολοκληρωμένο εικαστικό έργο».
Ο Ηλίας Δεκουλάκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1929 με καταγωγή από τη Λάγια της Ανατολικής Μάνης. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (κοντά στον Α. Γεωργιάδη) και ιδιωτικά κοντά στον Σπ. Παπαλουκά. Ανήκει στη γενιά του '60 και μάλιστα σε εκείνους που παρέμειναν και εργάστηκαν στην Ελλάδα. Από το 1960 έως το 1968 δίδαξε στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ομίλου, ενώ το 1982 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην ΑΣΚΤ, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1988, δημοσιοποιώντας τους λόγους του. Από το 1989 υπήρξε ομότιμος καθηγητής. Στις αρχές της εκθεσιακής του δραστηριότητας (δεκαετία του '60), παρουσίασε μια εξπρεσιονιστικού τύπου αφηρημένη ζωγραφική. Σύντομα, όμως, επανήλθε στις λύσεις της παραστατικής ζωγραφικής, φτάνοντας σε ένα είδος σκληρού φωτογραφικού ρεαλισμού με έντονα κριτικό περιεχόμενο.
 |
Το 1979 θεματολογικά στρέφεται προς τον κριτικό σχολιασμό της αλλοτρίωσης που προκαλεί η τεχνολογία. Το 1984, στην 4η ατομική έκθεση έργων του, στην γκαλερί «Ωρα», ο καλλιτέχνης παρουσίασε, ως λογική προέκταση και διεύρυνση των προηγούμενων προβληματισμών του, ένα σύνολο χώρου με ζωγραφική, κατασκευές, αντικείμενα και βίντεο αρτ. Αργότερα (μετά το 1985) στράφηκε στην τοπιογραφία με μια σειρά τοπία από τη Μάνη και την Αθήνα. Πρόκειται για έναν ολοκληρωμένο κύκλο ζωγραφικής, που σηματοδοτεί την επιστροφή του καλλιτέχνη σε μια θερμότερη γραφή, χωρίς να προδίδει την καλλιτεχνική σοβαρότητα και την ιδεολογική συνέπεια που τον χαρακτήριζε.
Ο Ηλίας Δεκουλάκος, εκτός από τις ατομικές εκθέσεις του, έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές παρουσιάσεις, σε πανελλήνιες, αλλά και διεθνείς διοργανώσεις, όπως στην Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών (Παρίσι 1961), στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας (1963), κ.ά.
- «Ομολογίες» χαρακτικής
Εως τις 26/6 στην «fizz gallery» (Βαλαωρίτου 9γ), φιλοξενείται έκθεση έργων της Δήμητρας Σιατερλή. Η δημιουργός παρουσιάζει μια σειρά πρόσφατων, αλλά και παλαιότερων, χαρακτικών έργων και εγκαταστάσεων. Μέσα από το έργο της, η Δ. Σιατερλή συνεχίζει να ψάχνει τον προσδιορισμό της ανθρώπινης φύσης, της σχέσης της με τον γύρω κόσμο, την κοινωνία, την προκατάληψη, τον εγκλωβισμό, την αλλοτρίωση αλλά και διόδους αντίστασης. Προβάλλοντας εικόνες με παιδικές εμμονές της, προσπαθεί μέσα από σχήματα, ίχνη απλά και χρώματα απόλυτα, να ξαναβρεί μια νοητική καθαρότητα. Κόβει και χαράζει ξύλα, μέταλλα, τυπώνει σε χαρτιά και πανιά, σχήματα και χαράξεις που σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζει μαζί με τις μήτρες τους. Συμπλέγματα παιδιών, αινιγματικές επισκέψεις «αλλόδοξων» μορφών, πλέγματα των ιστών αράχνης, καλούν τον επισκέπτη να εμπλακεί στον κόσμο που ανήκουν, ανακινώντας ερωτήματα. Οι «ομολογίες» που ορίζουν και τον τίτλο της έκθεσης, είναι σφραγίδες γραμμάτων, οι οποίες σχηματίζουν σύνολα λέξεων, τυπωμένες σκέψεις και προσωπικές γνώμες που η δημιουργός παραδίδει σε κοινή θέα.
Η Δήμητρα Σιατερλή γεννήθηκε στο Αργος το 1952. Σπούδασε ζωγραφική, διακόσμηση και χαρακτική στην Μπολόνια της Ιταλίας. Στην εικαστική της παραγωγή ασχολείται και πειραματίζεται με υλικά, τεχνικές και τεχνολογίες. Από το 1977 λειτουργούν, με τον εικαστικό Πίνο Παντολφίνι το Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών. Εχει μια αδιάκοπη δραστηριότητα στο χώρο της Χαρακτικής με εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε ομάδες (Centro ALZAIA- Operatori Culturali, Ομάδα Χαλκογραφίας (1977-80), Ομάδα Κέντρου Χαρακτικής (από το 1989) κ.ά. Από το 1983 μελετά τον ιστό της αράχνης και τον προτείνει στο έργο της με διαφορετικά, κάθε φορά, υλικά, εγκαταστάσεις και νοηματικές προεκτάσεις. Μέχρι σήμερα έχει εκθέσει σε 30 περίπου ατομικές παρουσιάσεις και σε πολλές ομαδικές, ενώ παράλληλα έχει εικονογραφήσει βιβλία.
Η.Μ., Ριζοσπάστης, Κυριακή 20 Ιούνη 2010
Wednesday, May 5, 2010
Εκθεση χαρακτικής των σπουδαστών της ΑΣΚΤ
Η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών σε συνεργασία με το Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή παρουσιάζουν την Εκθεση Χαρακτικής του Β’ Εργαστηρίου Χαρακτικής της Α.Σ.Κ.Τ. «Intaglio into Focus-Βαθυτυπική Χαρακτική». Την Εκθεση οργανώνει και επιμελείται η Bίκυ Τσαλαματά, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Β’ Εργαστήριο Χαρακτικής της Α.Σ.Κ.Τ.στο πλαίσιο των εκθεσιακών δραστηριοτήτων των Α’ και Β’ εργαστηρίων Χαρακτικής, με τίτλο «Δάσκαλοι και Μαθητές». Στην έκθεση συμμετέχουν με έργα τους η Βίκυ Τσαλαματά (στη φωτογραφία έργο της) και οι σπουδαστές Κωνσταντίνα Γεωργά, Ματίνα Γεώργα, Canuto Kallan, Βίκυ Καλιπέτσα, Φαίη Μητσάνη, Πολυτίμη Μπενάκη, Λία Μπλιούμη, Ματίνα Προβατίδου, Παναγιώτης Φερεντίνος, Μυρτώ Φερεντίνου.
Η Βίκυ Τσαλαματά σημειώνει: «Οι έννοιες πείραμα, έρευνα, ύλη, νέα τεχνολογία αποτελούν αιτήματα στη σύγχρονη χαρακτική έκφραση. Η χαρακτική είναι αυτόνομη, δυναμικά εξελισσόμενη εικαστική γλώσσα και συνδέεται με όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα της πρωτοπορίας, στις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα». Ολόκληρο το σημείωμα της κυρίας Τσαλαματά, είναι το εξής:
Intaglio into Focus-Βαθυτυπική Χαρακτική , Νέες Τάσεις
Οι έννοιες πείραμα, έρευνα, ύλη, νέα τεχνολογία αποτελούν αιτήματα στη σύγχρονη χαρακτική έκφραση.Η χαρακτική είναι αυτόνομη, δυναμικά εξελισσόμενη εικαστική γλώσσα και συνδέεται με όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα της πρωτοπορίας, στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα.
Σήμερα, τρία είναι κυρίως, τα καινοτόμα πεδία, στα οποία εστιάζεται η ερευνητική δραστηριότητα των καλλιτεχνών χαρακτών, και αφορούν πρωταρχικά στην Ιntaglio ή βαθυτυπική χαρακτική.Το Μονότυπο χαρακτικό έργο, η Οικολογική ή μη τοξική χαρακτική και η χαρακτική που συνδέεται με τη σύγχρονη τεχνολογία και την ψηφιοποίηση της εικόνας, ως νέο εργαλείο.Ο όρος Ιntaglio προέρχεται από την ιταλική λέξη taglio, που σημαίνει κοπή και την πρόθεση in που σημαίνει εντός.Intaglio, σημαίνει χάραξη του ίχνους σε βάθος, μέσα στην ύλη του μετάλλου με μια αιχμηρή βελόνα ή με κάποιο οξύ, ώστε να μετατρέπει το μέταλλο σε μήτρα. Ακολουθούν το μελάνωμα και το τύπωμα του βάθους του ίχνους, με τη βοήθεια της χαλκογραφικής πρέσας.
Πρωταρχικό αίτημα είναι σήμερα η χαρακτική έκφραση μέσα από τη χαρακτική πράξη, και όχι η αναπαραγωγή πανομοιότυπων αντιτύπων. Η δυνατότητα ψηφιοποίησης της εικόνας γίνεται νέο εργαλείο στη σύγχρονη χαρακτική.μεταβλητότητα της εικόνας οδηγεί σε νέες γραφές και αμφίδρομες πορείες, από τη χαραγμένη μήτρα στο ψηφιακό τύπωμα και αντίστροφα, από την ψηφιακή εικόνα στη μήτρα και το βαθυτυπικό τύπωμα, εμπλουτίζοντας τις εικαστικές διατυπώσεις.
Οι δέκα νέοι δημιουργοί, φοιτητές στο Β΄Εργαστήριο Χαρακτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, έχουν ήδη διανύσει μία σοβαρή πορεία στη βαθυτυπική χαρακτική.
Το χαρακτικό έργο τους, το χαρακτηρίζεται από υψηλή αισθητική και τεχνική αρτιότητα. Τολμούν να πειραματισθούν, τόσο με τις παραδοσιακές όσο και με τις σύγχρονες μεθόδους βαθυτυπίας σε ποικίλους συνδυασμούς, αλλά και σε συνδυασμούς με άλλες εκτυπωτικές μεθόδους, όπως έιναι η μεταξοτυπία, η λιθογραφία,και η φωτογραφία. Όλα αυτά, σε ένα ταξίδι μορφών και εικόνων, με προσωπικές ανατροπές, με διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικές απολήξεις για τον κάθε δημιουργό.
Η έκθεση αυτή δίνει τη δυνατότητα στο κοινό να γνωρίσει τη δυναμική της σύγχρονης χαρακτικής έρευνας.Η χαρακτική πράξη και η τυπωμένη εικόνα, εξακολουθούν να γοητεύουν, να προκαλούν και να εμπλουτίζουν τους τρόπους, μέσα από τους οποίους αντιλαμβανόμαστε την Τέχνη.
Βίκυ Τσαλαματά
Επίκουρη Καθηγήτρια στο Β΄Εργαστήριο Χαρακτικής Α.Σ.Κ.Τ.
- Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τετάρτη 5 Μαΐου, στις 20:00, στο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, Γρηγορίου Αυξεντίου 1 & Κασσαβέτη 18, Κηφησιά, τηλ. 210 8019975 και θα διαρκέσει έως τις 20 Μαΐου. Ωρες λειτουργίας, Δευτέρα, Παρασκευή 10.30-20.00, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη 10.30-17.30. Τα Σάββατα 8 και 15 Μαΐου οργανώνονται workshops βαθυτυπίας.
Συνέδριο χαρακτικής στο ΑΠΘ
- Συνέδριο Χαρακτικής, με θέμα τις μεθόδους αντίληψης και διδασκαλίας των εικαστικών εκτυπώσεων του παρόντος διοργανώνει στις 6, 7 και 8 Μαΐου το εργαστήριο χαρακτικής του τμήματος εικαστικών και εφαρμοσμένων τεχνών της σχολής καλών τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η έναρξη και οι εργασίες του συνεδρίου θα γίνουν στην αίθουσα Θεωρητικών των εγκαταστάσεων του τμήματος, στη Θέρμη.
Στο συνέδριο θα συμμετάσχουν 14 καθηγητές από τις συνεργαζόμενες σχολές καλών τεχνών μέσω των προγραμμάτων ERASMUS και των διεθνών σχέσεων. Συγκεκριμένα, θα συμμετάσχουν οι σχολές καλών τεχνών της Βαρκελώνης, του Βελιγραδίου, της Ρίγας, της Περούτζια, της Ματσεράτα, της Λ’ Άκουϊλα, της Ρουέν, του Βρότσλαβ, του Πόζναν, του κολεγίου καλών τεχνών του Δουβλίνου καθώς και του τομέα εικαστικών του παιδαγωγικού πανεπιστημίου της Κρακοβίας.
Η κάθε σχολή θα παρουσιάσει τον τρόπο εργασίας που ακολουθεί στα εργαστήριά της και οι σύνεδροι θα αναζητήσουν κοινούς τόπους ώστε να αναπτυχθεί μία στενότερη συνεργασία στο μέλλον.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω ενός δικτύου των σχολών και τακτών συνεδρίων που κάθε δύο χρόνια θα διοργανώνονται από ένα διαφορετικό ίδρυμα κάθε φορά.
Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα παρουσιασθεί έκθεση με έργα καθηγητών και φοιτητών της σχολής καλών τεχνών του Βρότσλαβ. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν στις 8 Μαΐου, στις 8.30 το βράδυ, στο κέντρο χαρακτικής του δήμου Νεάπολης, στην οδό Λαγκαδά 124.
Saturday, January 2, 2010
Νεοελληνική χαρακτική
 |
Εργα νεοελληνικής χαρακτικής από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, φιλοξενεί η έκθεση με τίτλο «100 χρόνια Νεοελληνικής Χαρακτικής (1909-2009) - Συλλογή Γιάννη Παπακωνσταντίνου», που παρουσιάζεται (έως 22/1) στην Πινακοθήκη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (Νικολάου Γερμανού 1, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310.238601). Περιλαμβάνει 210 δημιουργίες (ξυλογραφίες, χαλκογραφίες, λιθογραφίες και λινόλεουμ) από 140 Ελληνες καλλιτέχνες. Ανάμεσά τους, σπάνια χαρακτικά έργα από τους πρωτοπόρους και δασκάλους της νεοελληνικής χαρακτικής, μεταξύ των οποίων οι: Γαλάνης, Θεοδωρόπουλος, Ζαβιτζιάνος, Κογεβίνας, Οικονομίδης, Κεφαλληνός, Παπαδημητρίου, Γιαννουκάκης, Βεντούρας, Ρέγκος, Τάσσος, Κατράκη, Γραμματόπουλος κ.ά. Ακόμη, δημιουργίες από γνωστούς ζωγράφους και γλύπτες που περιστασιακά «εχάραξαν»: Τόμπρος, Παπαλουκάς, Βυζάντιος, Στέρης, Φαληρέας, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Εγγονόπουλος, Τσαρούχης, Σπυρόπουλος, Μανουσάκης, Τσίγκος, Μόραλης, Ανδρέου, Πράσινος, Γαΐτης, Τέτσης, Πρέκας, Καράς, Τσόκλης, Φασιανός, Δέρπαπας, Πανταλέων, Ψυχοπαίδης κ.ά., αλλά και έργα νεότερων χαρακτών, που αποτελούν το παρόν της ελληνικής χαρακτικής.
Σημειώνουμε, ότι η συλλογή εμπλουτίζεται εδώ και 17 χρόνια με βασικό στόχο να καλύψει χρονολογικά και ιστορικά τη διαδρομή των τελευταίων δύο αιώνων της νεοελληνικής χαρακτικής. Σήμερα αριθμεί περισσότερα από 820 έργα νεοελληνικής χαρακτικής από 220 Ελληνες καλλιτέχνες και είναι μία από τις σημαντικότερες συλλογές στην χώρα μας. Ωρες λειτουργίας της έκθεσης: Κυριακή έως Παρασκευή 9π.μ. - 2μ.μ. Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή 6μ.μ. - 9μ.μ.
Monday, December 7, 2009
Νεοελληνική χαρακτική στη Θεσσαλονίκη
Η ξυλογραφία «Morbihan» του Κεφαλληνού το 1930, το «Ψάρι» του Ευθύμη Παπαδημητρίου, το «Εις τον λιμένα» του Νικόλαου Βεντούρα, το «Ζευγάρι στο δάσος» της Κατράκη, η «Αρπαγή της Ευρώπης» του Γραμματόπουλου, και τα σπάνια «Λιτανεία-Κέρκυρα», η έγχρωμη χαλκογραφία του Βεντούρα, και ο «Τρελός» (φωτογρ.), η έγχρωμη ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο του Τάσσου, είναι μερικά από τα έργα που θα παρουσιαστούν στην έκθεση χαρακτικής στη Θεσσαλονίκη, από 11 Δεκεμβρίου έως 22 Ιανουαρίου, στην Πινακοθήκη Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Νικολάου Γερμανού 1, τηλ.: 2310-238601.
Κοχύλια και στάμνα, 1938, του Αγγελου Θεοδωρόπουλου Πρόκειται για ένα πανόραμα της νεοελληνικής χαρακτικής από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα και έχει τίτλο «100 χρόνια Νεοελληνικής Χαρακτικής (1909-2009) - Συλλογή Γιάννη Παπακωνσταντίνου».
Περιλαμβάνει 210 έργα (ξυλογραφίες, χαλκογραφίες, λιθογραφίες και λινέλαια) από 140 Ελληνες καλλιτέχνες και πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Συνεδρίου Χαρακτικής, το οποίο συνδιοργανώνεται από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών και το Ε' Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Οσο για τον Γιάννη Παπακωνσταντίνου, είναι από τους μεγαλύτερους συλλέκτες χαρακτικών στην Ελλάδα. Σήμερα αριθμεί περισσότερα από 820 έργα νεοελληνικής χαρακτικής από 220 Ελληνες καλλιτέχνες.
Εδώ θα δείτε σπάνια χαρακτικά έργα από τους δασκάλους (Γαλάνης, Θεοδωρόπουλος, Ζαβιτζιάνος, Κογεβίνας, Οικονομίδης, Κεφαλληνός, Παπαδημητρίου, Γιαννουκάκης, Βεντούρας, Ρέγκος, Τάσσος, Κατράκη, Γραμματόπουλος, Βαρλάμος), από ζωγράφους και γλύπτες που περιστασιακά «εχάραξαν» (Τόμπρος, Παπαλουκάς, Βυζάντιος, Στέρης, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Εγγονόπουλος, Τσαρούχης, Σπυρόπουλος, Μανουσάκης, Τσίγκος, Μόραλης, Πράσινος, Γαΐτης, Τέτσης, Πρέκας, Καράς, Τσόκλης, Φασιανός, Δέρπαπας κ.ά.), αλλά και από πολλούς σύγχρονους. * Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009
Monday, November 23, 2009
Η χαρακτική και η εμμονή
- Αψογα οργανωμένη η έκθεση χαρακτικής του James Ensor (1860-1949) στο Μουσείο Μπενάκη, όπου διανύει την τελευταία εβδομάδα της παρουσίας της. Και βέβαια, πρόκειται για έργα μιας αναμφισβήτητης ποιότητας και δύναμης.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι τα συγκεκριμένα έργα του Ευρωπαίου εξπρεσιονιστή ανήκουν στη συλλογή μιας τράπεζας και ότι η πρώτη συστηματική απογραφή των χαρακτικών του έγινε από ένα συλλέκτη έμπορο τέχνης. Μήπως αυτά τα στοιχεία κουμπώνουν εξαιρετικά με τη διαφύλαξη και αξιοποίηση του έργου τέχνης και στις μέρες μας;
Ο ίδιος ο Ensor, στο μανιφέστο του το 1935, δηλώνει την αγάπη του στη χαρακτική αναφέροντάς την ως τέχνη αλχημείας και απόσταξης, τέχνη που την υπηρετούν ισχυρά οξέα και αναβράζοντα άλατα, τέχνη καυστική, αντι-ακαδημαϊκή, τέχνη των ανδρείων στην καρδιά και τις αισθήσεις, τέχνη των παλαβών.
Αυτή την τρέλα της υπομονής αλλά και την παλαιική εμμονή τις βρίσκω στον σύγχρονό μας Γιάννη Στεφανάκη που εξακολουθεί να παράγει μέσα από το «Νέο Επίπεδο». Εχω στα χέρια μου δύο έξοχες εκδόσεις, η πρώτη 14 ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη σε ανθολόγηση Σάββα Μιχαήλ με τρεις ξυλογραφίες του Στεφανάκη και η δεύτερη 16 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη σε ανθολόγηση Αλέξη Ζήρα με ξυλογραφίες πάλι του ίδιου του εκδότη. Ολη αυτή η εμπλοκή της ποίησης και των εικαστικών που υπερασπίζεται εξάλλου 19 χρόνια τώρα το περιοδικό «Νέο Επίπεδο».
Με χορηγούς τον ίδιο τον Στεφανάκη και τους φίλους του συνεργάτες.
Είναι μια άλλη μορφή του ηρωικού στοιχείου των Ελλήνων καλλιτεχνών που δεν έχει τελειωμό. Ο ίδιος ο Γ. Στεφανάκης επιμένει ότι αυτό είναι το τελευταίο τεύχος και η τελευταία προσπάθεια. Δεν το πιστεύω.
- Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009
Saturday, May 30, 2009
Εκφραστική και λακωνική η χαρακτική της Αριας Κομιανού
 |
Η μικρή πόλη της Νότιας Γαλλίας, Λινέλ, υποδέχεται την ελληνική τέχνη. Η σπάνια συλλογή ελληνικών συγγραμμάτων του Λουίς Μεντάρ (1768-1841) παρουσιάζεται στο κοινό μέσα από την έκθεση που ανοίγει σε λίγες μέρες τις πόρτες της και συναντά τη χαρακτική δημιουργία της Αριας Κομιανού. Από 5 έως 28 Ιουνίου, η σημαντική μας χαράκτρια θα εκθέσει στο Salle Louis Feuillade ξυλογραφίες της. Αντιπροσωπευτικά έργα από τη μακρόχρονη χαρακτική της πορεία, που με τόλμη, αφοσίωση, γνώση και συνέπεια, υπηρετεί μέχρι σήμερα. Η Α. Κομιανού έλαβε πρόσκληση να εκθέσει στη Λινέλ, μετά τη βράβευσή της σε διαγωνισμό ex libris που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος «Οι φίλοι της συλλογής Μεντάρ» που εδρεύει εκεί. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν δεκάδες καλλιτέχνες από πολλές χώρες. Η παραπάνω βράβευση αποτελεί μία από τις πολλές διακρίσεις που η δημιουργός έχει κερδίσει στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες. Ανάμεσά τους οι: Ετήσια Διεθνής Εκθεση Χαρακτών στο Κιότο της Ιαπωνίας, Ετήσια Διεθνής Εκθεση Χαρακτών στη Στοκχόλμη, Διεθνής Μπιενάλε Χαρακτικής στην Ταϊπέι, Διεθνής Εκθεση Καλών Τεχνών στην Ουκρανία κ.ά. Μέχρι σήμερα η Α. Κομιανού έχει παρουσιάσει έργα της σε 25 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Ζάκυνθο, Γερμανία, Βοσνία κ.α.), ενώ συμμετείχε σε περισσότερες από 100 ομαδικές εκθέσεις, οι περισσότερες διεθνείς.
Σε πείσμα των καιρών και της εύκολης «χαρακτικής» δημιουργίας που προσφέρει η τεχνολογία της εποχής μας, η Α. Κομιανού δουλεύει παραδοσιακά. Η χαρακτική της, «ρωμαλέα και ευαίσθητη, διαυγής και υπαινικτική, γνήσια και αληθινή, εύγλωττη και πλήρης στην εκφραστική λακωνικότητά της, είναι η έκφραση του μέτρου και της ισορροπίας...». Φως και σκιά είναι οι λέξεις που σηματοδοτούν την εικαστική της διαδρομή.
Ο επίκουρος καθηγητής Θάνος Χρήστου χαρακτηρίζει, στον καλαίσθητο κατάλογο της έκθεσης, το έργο της Α. Κομιανού «ομιλητικό, σύγχρονο, μεστό περιεχομένου». «Δε χρειάζεται» καταλήγει «να εξαντληθεί σε περιγραφές, δεν έχει ανάγκη τον εντυπωσιασμό, δεν επικαλείται το αυτονόητο. Προχωρά με μια βασανιστική επιμονή στην αποκάλυψη της αλήθειας της μέσα από το δύσκολο δρόμο της συνεχούς αναζήτησης, της αδιάκοπης εργασίας, της επιτακτικής ανάγκης της να εκφραστεί. Και αυτή η γνήσια φωνή δικαιώνεται, δίχως άλλο, από το τελικό αποτέλεσμα, το πλήρες νοημάτων και έμφυτο εκφραστικής δύναμης».
- Η. Μ., ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 31 Μάη 2009
Saturday, April 25, 2009
Περί ... χαρακτικής
Στο «Μουσείο Βάσω Γ. Κατράκη - Εικαστικό Κέντρο Χαρακτικής» στο Αιτωλικό, εγκαινιάζεται στις 30/4 έκθεση με έργα σπουδαστών, αλλά και αποφοίτων του Εργαστηρίου Χαρακτικής της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
 |
Η δημιουργική πνοή της κορυφαίας μας χαράκτριας Βάσως Κατράκη, συναντά την καλλιτεχνική κατάθεση της νεότερης γενιάς. Στο «Μουσείο Βάσω Γ. Κατράκη - Εικαστικό Κέντρο Χαρακτικής» στο Αιτωλικό, εγκαινιάζεται στις 30/4 έκθεση με έργα σπουδαστών, αλλά και αποφοίτων του Εργαστηρίου Χαρακτικής της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η έκθεση παρουσιάζεται στο χώρο περιοδικών εκθέσεων του Μουσείου, που από το 2006 αποτελεί μια φιλόξενη αγκαλιά για περισσότερα από 500 έργα της χαράκτριας και ζωγράφου Βάσως Κατράκη. Διοργανώνεται από το Εργαστήριο Χαρακτικής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ - που φέτος συμπληρώνει έντεκα χρόνια ζωής, με δασκάλους τους: Ξενή Σαχίνη και Μανόλη Γιανναδάκη - και το Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης, σε συνεργασία με το «Μουσείο Βάσω Γ. Κατράκη».
Η έκθεση περιλαμβάνει μελέτες και προτάσεις των σπουδαστών, μαυρόασπρα ή χρωματικά χαρακτικά, μονότυπα ή αντίτυπα, που έχουν παραχθεί με τεχνικές της ανάγλυφης φόρμας χάραξης (ξυλογραφία, χάραξη σε λινόλεουμ, ή σε ειδικές πλάκες προκατασκευασμένης ξύλινης επιφάνειας MDF) και της βαθιάς φόρμας χάραξης πάνω σε μεταλλικές πλάκες χαλκού ή τσίγκου (ξηρή χάραξη, οξυγραφίες με όλες τις τεχνικές, όπως γραμμικές διατυπώσεις, τεχνικές της ακουατίντα, της ζάχαρης, του μαλακού βερνικιού). Επίσης, περιλαμβάνει μεικτές τεχνικές, αλλά και λιθογραφίες σε πέτρα ή σε ειδικούς τσίγκους αλουμινίου, πειραματισμούς σε πλεξιγκλάς, κολλαγραφίες, κ.ά. Τέλος, οι σπουδαστές χρησιμοποιούν και τη σύγχρονη τεχνολογία (υπολογιστές) για τις τεχνικές της φωτοχάραξης σε ειδικούς φωτοπολυμερικούς τσίγκους και για τις ηλεκτρονικές εκτυπώσεις.
Οπως σημειώνει ο Μανόλης Γιανναδάκης «Στις μέρες μας, η χαρακτική διέπεται από τις βασικές αρχές της εικαστικής σκέψης και πράξης, ώστε να διατηρεί τις συγγένειές της τόσο με τη ζωγραφική (σχέδιο, χρώμα), όσο και με τη γλυπτική (ανάγλυφη χάραξη) ή ανάπτυξη στο χώρο έργων από χαρτί ή άλλα υλικά στις τρεις διαστάσεις...».
«Η χαρακτική για πολύ καιρό έπαιξε έναν αναπαραγωγικό ρόλο, βοηθώντας με τις τεχνικές της τη ζωγραφική να πολλαπλασιάσει τις εικόνες που δημιουργήθηκαν μέσω της λειτουργίας της», αναφέρει ο Ξενής Σαχίνης. «Ετσι είχε μείνει μακριά από την πλαστική έρευνα εφόσον είχε περιορισμένο αντικειμενικό σκοπό. Τώρα, όμως, εδώ και έναν σχεδόν αιώνα, έχει απαλλαχθεί από αυτόν το βρόχο και δίνει τις δικές της λύσεις και προτάσεις σε προβλήματα που αφορούν την εικαστική σκέψη γενικότερα και όχι μόνο την ίδια...». Η έκθεση θα λειτουργεί έως 28/6.
Wednesday, November 5, 2008
Τριαντάχρονη πορεία
 |
«Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών Pandolfini - Σιατερλή. Η ιστορία ενός Εργαστηρίου», τιτλοφορείται η έκθεση (έως 31/3) στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 51). Οργανώνεται με την ευκαιρία των 30χρονων του Κέντρου και περιλαμβάνει έργα 61 καλλιτεχνών - συνεργατών του κέντρου.
Το Κέντρο δημιούργησαν οι Pino Pandolfini και Δήμητρα Σιατερλή, ως εργαστήρι πειραματισμού και παραγωγής έργων, εκδόσεων τέχνης, εκτυπώσεων, μαθημάτων, σεμιναρίων και εκθέσεων χαρακτικής. Βασικός στόχος ήταν η επικοινωνία της χαρακτικής με το ευρύτερο κοινό και όσους εικαστικούς - όχι μόνο χαράκτες - επιθυμούσαν, αλλά δεν είχαν δυνατότητα να δημιουργήσουν αυθεντικό χαρακτικό έργο.
Η πρώτη συνεργασία του Κέντρου έγινε με την Βάσω Κατράκη, με θέμα την Αντίσταση. Ακολούθησε συνεργασία με πολλούς σημαντικούς ζωγράφους, χαράκτες, γλύπτες, αλλά και με ιδρύματα και γκαλερί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Επιμέλεια έκθεσης - καταλόγου: Νέλλη Κυριαζή (διευθύντρια της Πινακοθήκης και των μουσείων Δήμου Αθηναίων).
 |
Tuesday, March 25, 2008
Η ελληνική χαρακτική σήμερα... στη Θεσσαλονίκη
«Η ελληνική χαρακτική σήμερα» παρουσιάζεται στη Μονή Λαζαριστών της Θεσσαλονίκης και συστήνει στο κοινό παραδοσιακές τεχνικές της χαρακτικής τέχνης (ξυλογραφία, χαλκογραφία και λιθογραφία), αλλά και νέες, με τις οποίες οι καλλιτέχνες ερευνούν τις σύγχρονες τάσεις.
Η έκθεση περιλαμβάνει πολλά έργα μελών της Ενωσης Ελλήνων Χαρακτών, που φιλοτεχνήθηκαν τη διετία 2006-2007 και αποτελεί συνδιοργάνωση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Ιδρύματος Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα και της Ενωσης Ελλήνων Χαρακτών.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, που θα μείνει ανοικτή για το κοινό μέχρι τις 27 Απριλίου, θα πραγματοποιούνται εκτός από τα εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία και εργαστήρια χαρακτικής, στα οποία όσοι θέλουν να συμμετάσχουν πρέπει να συνεννοηθούν στο: 2310-546683.
«Τα έργα της έκθεσης «Η ελληνική χαρακτική σήμερα» δημιουργήθηκαν με σκοπό να καταθέσουν την εικαστική τους πρόταση μέσα από όλες τις δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονη χαρακτική τέχνη», δήλωσε ο πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Χαρακτών, Νίκος Δεσεκόπουλος, και προσέθεσε ότι «ύστερα από μια μεγάλη απουσία της χαρακτικής από τα ελληνικά εικαστικά δρώμενα, προσπαθεί να αναπληρώσει το κενό που έχει δημιουργηθεί».
Subscribe to:
Posts (Atom)