Χαρταετός το όνειρο στην οδό Ουέμπστερ 5Α

Χαρταετοί, Σπύρος Βασιλείου, 1965. Ακρυλικό και φύλλο χρυσού σε μουσαμά 78x100 εκ.

Από τις 10 το πρωί θα ανοίξει η πόρτα της Ουέμπστερ 5Α, για τα παιδιά που θα ’θελαν να ζωγραφίσουν τον δικό τους Χαρταετό. Η Δροσούλα θα ’ναι εκεί, με την κόρη της Μαργαρίτα που θα βοηθήσει τα παιδιά να ζωγραφίσουν πάνω σε λευκούς χαρταετούς –έτοιμους, με ουρά και ζύγια– που έχουν ήδη προμηθευτεί και θα τα δίνουν, δωρεάν, στους μικρούς ζωγράφους, να τους πετάξουν εάν υπάρχει αέρας, στην πλαγιά του Φιλοπάππου ή στην Πνύκα. Και θα τον πάρουν σπίτι τους, να ονειρευτούν ότι ο χαρταετός τους άγγιξε τον ουρανό...

Είναι μια εκπληκτική ιδέα, οι κόρες Βασιλείου αποδείχθηκαν αντάξιες των προικισμένων καλόκαρδων γονέων τους, που είχαν μόνον φίλους, σε όλη τους τη ζωή! Και θα κρατηθεί ώς και το έθιμο του τραταρίσματος, με Μακεδονικό χαλβά, προσφορά Χαΐτογλου, έτοιμο σε πακετάκια να τα πάρουν μαζί τα παιδιά και αφίσες για τους γονείς και συνοδούς, όποιοι προλάβουν δηλαδή. Ολα ελεύθερα, όπως θα ’θελε η Ακρόπολη του Μπάρμπα Σπύρου και του Μποστ να γιορτάζεται η Καθαρά Δευτέρα –τα περίφημα Κούλουμα που τώρα οι «Αθηναίοι» τα γιορτάζουν στα χωριά τους, με τζιπάρες, οκογενειακώς. Το δε έθιμο, καιρού επιτρέποντος, το κρατούν οι αλλοδαποί και καλά κάνουν.

Το Atelier θα μείνει ανοιχτό και πέρα από τις 4 το απόγευμα! Περιμένουμε τις εντυπώσεις σας και φωτογραφίες των Χαρταετών με τα χρώματα του Σπύρου Βασιλείου από τους μικρούς ζωγράφους! Δροσούλα, πάντα τέτοια και να χαίρεσαι την εγγονή σου, την Οντίν, με τα ξανθά, σγουρά μαλλάκια, που λες ότι τη ζωγράφισε και αυτή, ο Σπύρος Βασιλείου. Και του χρόνου, και καλό τριήμερο! [Tης Eλενης Mπιστικα, Η Καθημερινή, 14/02/2010]

«Ζωγραφίστε έναν Χαρταετό, σαν του Σπύρου Βασιλείου»! Ανοιχτή πρόσκληση του Atelier για μικρούς ζωγράφους την Καθαρά Δευτέρα!

Σπύρος Βασιλείου, 1934 Καρναβάλι, λάδι σε μουσαμά, 0,79×1,41 εκ.

• Στην προπολεμική αθηναϊκή Αποκριά, ψηλά στην Ακρόπολη, όπου ήταν και τα μαρμαράδικα, ο Σπύρος Βασιλείου ταίριασε γάμο, χαρές, λύπες και μασκαράδες, εξηγώντας «έτσι είναι η ζωή!».

Δεν θα μπορούσε να ’ναι αλλιώς! Η Δροσούλα Ελλιοτ – Βασιλείου, η αδελφή της Δήμητρα, τα παιδιά, οι γαμπροί και αρχίζουν να ’ρχονται και τα εγγόνια, διατηρούν την παράδοση που θέλει το σπίτι του Σπύρου και της Κικής Βασιλείου ορθάνοιχτο κάθε Καθαρά Δευτέρα, όπως άλλοτε που ο Μπάρμπα – Σπύρος πετούσε τον ζωγραφισμένο αετό του από το ταρατσάκι, απέναντι στην Ακρόπολη και όλη η καλλιτεχνική Αθήνα περνούσε για να γευτεί τη θρυλική ταραμοσαλάτα της κ. Κικής και τους άλλους σαρακοστιανούς μεζέδες που συνοδεύουν την ξεροψημένη λαγάνα! Το ’χει ζωγραφίσει το «μενού» της Καθαράς Δευτέρας πάνω στο σιδερένιο τραπεζάκι του σπιτιού του, στην Ουέμπστερ 5α, ο μεγάλος ελληνολάτρης ζωγράφος, από τα κορυφαία ονόματα της γενιάς του ’30, που έμεινε πιστός στις αγάπες του: την οικογένειά του, την Ακρόπολη, όπου το σπίτι του, την Αίγινα, την Ερέτρια, με το φορητό καβαλέτο και το σκαμνάκι του υπό μάλης, γνώριμη φιγούρα στις ακρογιαλιές της, με ήλιο και με πανσέληνο!

Η αθηναϊκή Αποκριά του οφείλει την αναγνωρισιμότητά της «στους λουσμένους στο χρυσό φως πίνακές του, όπου το Γαϊτανάκι, ο τσολιάς με το αλογάκι και ο Καρνάβαλος με τους μασκαράδες ξεχύνονταν στα πέριξ του Φιλοπάππου και συναντούσαν άλλες συνοδείες, όπως γάμοι και καμιά φορά και κηδείες. Οπως συνέβη στον πίνακα του Καρναβαλιού (που ανήκει σε ιδιωτική συλλογή) και την περίεργη ιστορία του, μας την είπε η Δροσούλα. Εξω από το παράθυρο του Βασιλείου περνούσε κηδεία και εκείνος τη ζωγράφισε. Ο φιλότεχνος που του είχε παραγγείλει «κάτι από τη ζωή της Ακρόπολης» όταν είδε πάνω στο καβαλέτο την πένθιμη συνοδεία, έβαλε τις φωνές «μα κηδεία θα βάλω σπίτι μου;». «Μην κάνεις έτσι, πράγμα που διορθώνεται!», είπε, θυμόσοφα, ο Σπύρος Βασιλείου. Και μπροστά στα μάτια του, πάνω στην πομπή με τα στεφάνια ζωγράφισε ένα κεφάτο Καρναβάλι, αφήνοντας άκρη δεξιά, κάτι από τους πενθούντες και προσθέτοντας, δεξιά, μια νύφη με τον γαμπρό! «Αυτή είναι η ζωή στην Ακρόπολη, ανθρώπινη», είπε, και την υπόγραψε – για να τη χαρούμε, ακόμη μία φορά, εφέτος που εξαφανίστηκαν οι «μασκαράδες» όνομα και πράγμα! [Tης Eλενης Mπιστικα, Η Καθημερινή, 14/02/2010]