Πέθανε ο ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05.03.2016

 Εφυγε σήμερα τα ξημερώματα από την ζωή, σε ηλικία 91 ετών, ο Ακαδημαϊκός και ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης. Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός μετά από επιδείνωση της υγείας του το τελευταίο χρονικό διάστημα. Πρόκειται για βαρύτατη απώλεια καθώς θεωρείτο ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους που διαμόρφωσαν την ελληνική μεταπολεμική ζωγραφική μαζί με τον Γιάννη Μόραλη. Με πλούσιο πνευματικό, καλλιτεχνικό και διδακτικό έργο, ύμνησε το ελληνικό φως και χρώμα. Εχει δωρίσει πάνω από 200 έργα στην Εθνική μας Πινακοθήκη.

Εφυγε ο «ζωγράφος με τα πινέλα και τα χρώματα» Παναγιώτης Τέτσης

 

Tολμηρός κολορίστας και ακούραστος θεράπων της τέχνης ως την τελευταία στιγμή ο Παναγιώτης Τέτσης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών, ύστερα από μακρά κι επίπονη μάχη με τον καρκίνο.

Δάσκαλος και ακαδημαϊκός, ο δημιουργός προτιμούσε να συστήνεται ως «ζωγράφος με τα πινέλα και τα χρώματα», δεν υπέκυψε στη λογική των παραγγελιών. Αποθέωσε στους καμβάδες του την ιδιαίτερη πατρίδα του, τα βράχια και τη θάλασσα της Υδρας και τα πεύκα της αγαπημένης του Σίφνου.

Πέθανε ο ακαδημαϊκός Χρύσανθος Χρήστου

Σημαντικός βυζαντινός αναλυτής όσον αφορά την τέχνη

 ΤΑ ΝΕΑ: 26/01/2016 13:00 |

 Πέθανε χθες, σε ηλικία 94 ετών, ο ακαδημαϊκός Χρύσανθος Χρήστου, η εξόδιος ακολουθία του οποίου θα γίνει την Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016, ώρα 12:00 μεσημέρι από τον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου.
Ο Χρύσανθος Χρήστου γεννήθηκε στις Θεσπιές Βοιωτίας το 1922. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1943-1948).

Ενας γλύπτης, πειραματιστής της φόρμας

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26.01.2016 ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

 

Η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του γλύπτη Γιώργου Λάππα προκάλεσε σοκ και βαρύ πένθος στην καλλιτεχνική κοινότητα αλλά και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου δίδασκε από το 1992. Κανένας δεν μπορούσε να πιστέψει ότι μια οξεία κρίση στη χολή που τον ταλαιπωρούσε για δύο σχεδόν μήνες, με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί στον Ευαγγελισμό, θα τον ανάγκαζε να μπει στην εντατική, όπου προχθές άφησε την τελευταία του πνοή από ανακοπή καρδιάς.

Πέθανε ο σκιτσογράφος της θρυλικής «Φρουτοπίας», Νίκος Μαρουλάκης

Το πενάκι των παιδικών παραμυθιών

Έφυγε από τη ζωή ο σκιτσογράφος που έδωσε μορφή στον Αιμίλιο το Μήλο, στον Βρασίδα το Κρεμμύδι, στη Μαρουλία το Μαρούλι και σε άλλους αγαπημένους ήρωες της θρυλικής «Φρουτοπίας», Νίκος Μαρουλάκης. Ο Νίκος Μαρουλάκης γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Από το 1960 ασχολήθηκε με τη γελοιογραφία. Γελοιογραφίες του δημοσιεύτηκαν σε πολλά περιοδικά από το 1960 έως το 1967. Το πρώτο του παιδικό βιβλίο «Αυγουστίνος, η φάλαινα θαύμα», με κείμενο και εικόνες του ίδιου εκδόθηκε το 1979 από τις εκδόσεις Κέδρος.

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ο εικαστικός Κώστας Πανιάρας

Ενας από τους σημαντικότερους έλληνες εικαστικούς μεταπολεμικά, ο Κώστας Πανιάρας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών. Η κηδεία του Κώστα Πανιάρα, που χαρακτηρίστηκε ένας «ανατροπέας της τέχνης», θα γίνει την Πέμπτη στις 3 μ.μ. από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Γεννημένος το 1934 στο Κιάτο, φοίτησε αρχικά στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Γιάννη Μώραλη, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα κοντά στην Ελένη Ζογγολοπούλου. Από το 1956 συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου έζησε τα πρώτα 20 χρόνια της καριέρας του.

Πέθανε χθες, πλήρης ημερών, ο ζωγράφος-χαράκτης Γιώργης Βαρλάμος

"Τα ψαρόνια» του Γιώργη Βαρλάμου.

Γεννήθηκε το 1922 στην Πάρο. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική με δάσκαλους τους Ο. Αργυρό και Κ. Παρθένη και χαρακτική με δάσκαλο τον Ι. Κεφαλληνό και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στην Ecole des Beaux-Arts του Παρισιού.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα συνεργάστηκε το 1953 και για τρία χρόνια με τον Ι. Κεφαλληνό (μαζί με τους άλλους δύο φοιτητές, που επέλεξε ο Κεφαλληνός, τη Λουίζα Μοντασάντου και τον Νίκο Δαμιανάκη) στην έκδοση του μνημειώδους και συλλεκτικού πλέον λευκώματος «Δέκα Λευκές Λήκυθοι», μια ζωγραφική και χαρακτική αποτύπωση δέκα αριστουργηματικών αρχαίων αγγείων, που ανήκουν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών ο διεθνούς φήμης εικαστικός Στίβεν Αντωνάκος

Ο Στίβεν Αντωνάκος στην γκαλερί Citronne του Πόρου με τα έργα της έκθεσης που έγινε το 2007

Μέχρι τα 85 του χρόνια είχε κάνει μια φορά μόνο στη ζωή του διακοπές, το 2001 στη Σικελία. «Προσπαθώ πάντα να δίνω το καλύτερο κομμάτι του εαυτού μου», είχε πει στην υπογράφουσα ο μια ζωή άοκνα εργαζόμενος Στίβεν Αντωνάκος, ένας από τους μεγαλύτερους ελληνοαμερικανούς εικαστικούς που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 17 Αυγούστου σε ηλικία 87 ετών. Ο καλλιτέχνης πέθανε στη Νέα Υόρκη _ τόπος μόνιμης κατοικίας του _ τρεις μέρες μετά από σοβαρή επέμβαση στην καρδιά. Απεβίωσε στην εντατική του νοσοκομείου στο οποίο έγινε η συγκεκριμένη επέμβαση. Παρ' ότι έζησε περισσότερα από 80 χρόνια στη Νέα Υόρκη δεν έκοψε ποτέ τους δεσμούς του με την Ελλάδα, δεσμούς, άλλωστε, που μαρτυρούσε έντονα το έργο του. ΄Ένα έργο που απηχούσε το Βυζάντιο συνδυάζοντας τις θρησκευτικές και μεταφυσικές διαστάσεις με σύγχρονα εικαστικά μέσα. ΄Ένα έργο δημιουργού ο οποίος ανδρώθηκε στα καλλιτεχνικά ρεύματα της Νέας Υόρκης του 1950, προβληματίστηκε δημιουργικά στη σχέση χρώματος και χώρου, δούλεψε με το νέον, τις φωτεινές λυχνίες, εργάστηκε πάνω σε χαρτί και υπέγραψε περισσότερα από 50 μεγάλης κλίμακας δημόσια έργα του σε μεγάλες πόλεις του κόσμου. Εργο του, μεταξύ άλλων, είναι η εικαστική εγκατάσταση στο Αττικό μετρό, στη στάση Αμπελόκηποι.

Δένοντας τη ζωή με την τέχνη

Η ιστορικός τέχνης Μαρία Κοτζαμάνη, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, άφησε σημαντικό έργο

• Της Μαργαριτας Πουρναρα, Η Καθημερινή, 2/10/2012

ΑΠΩΛΕΙΑ. Ορισμένες εικόνες εγγράφονται για πάντα στο μυαλό. Καλοκαίρι του 2010 στο Ιστορικό Μουσείο της Υδρας, η Μαρία Κοτζαμάνη μιλά για την έκθεση που η ίδια επιμελήθηκε, παντρεύοντας την ποίηση του Μίλτου Σαχτούρη και τα έργα του Αλέξη Ακριθάκη. Στο φόντο, οι γνωστές βαλίτσες του τελευταίου και οι στίχοι με τίτλο «Ως το τέλος». Πλάι στην ακριβή της εγγονή, την Αλεξάνδρα, η ιστορικός τέχνης, αρχοντική και κομψή, αναφέρεται στις δύο προσωπικότητες που συναντήθηκαν στο δικό της αφιέρωμα. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει, ότι η Μαρία Κοτζαμάνη, δεν είναι πια κοντά μας. Ενα τροχαίο δυστύχημα την Πέμπτη το μεσημέρι, έκοψε το νήμα της ζωής στα 74 της χρόνια, ενώ είχε ακόμα τόσα να προσφέρει. Μια διερχόμενη μηχανή την παρέσυρε και την τραυμάτισε στη συμβολή Βασιλίσσης Σοφίας και Μέρλιν. Εξέπνευσε μετά από λίγο στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Η κηδεία της έγινε το Σάββατο στην Υδρα. Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε βαθιά θλίψη στην εικαστική και δημοσιογραφική οικογένεια.

Πέθανε ο ζωγράφος Χέρμαν Μπλάουτ

Ο Γερμανός ζωγράφος Χέρμαν Μπλάουτ πέθανε σε ηλικία 73 ετών μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο. Ο διακεκριμένος Γερμανός καλλιτέχνης ζούσε στην Ελλάδα από το 1965 και είχε την ελληνική υπηκοότητα από το 1999. Ο Μπλάουτ γεννήθηκε το 1939 στο Ιλερτίσεν της Γερμανίας και σπούδασε ζωγραφική, γλυπτική και γραφικές τέχνες στο Μόναχο και το Αμβούργο. Στην Ελλάδα κέρδισε υποτροφία του ΙΚΥ το 1974 για τη μελέτη του πάνω στην ελληνική μυθολογία. Το 1980 έγινε μέλος της επαγγελματικής ένωσης εικαστικών τεχνών Ελλάδας. Ευαισθητοποιημένος στην οικολογική καταστροφή και την καταστροφή του αθηναϊκού τοπίου και της Ελευσίνας δημιούργησε πολλά έργα γύρω από αυτό το θέμα. Είχε στο ενεργητικό του πολλές ατομικές εκθέσεις και είχε συμμετάσχει σε ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ακόμη είχε εικονογραφήσει βιβλία, αφίσες, ημερολόγια έχει κάνει και τοιχογραφίες.

"Έφυγε" η Μαρία Καραβέλα...

Από καρδιακή προσβολή, «έφυγε» τα ξημερώματα της Κυριακής, στο σπίτι της, η εικαστικόςΜαρία Καραβέλα. Ο χρόνος και ο τόπος ταφής της δεν ανακοινώθηκε από τους οικείους της.

Ενδιαφέρουσα και ανήσυχη θεματολογικά και μορφολογικά εικαστικός, η Μαρία Καραβέλα, γεννήθηκε στο Διακοφτό Αιγιαλείας, το 1938. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (απόφοιτος 1961). Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης (Σορβόννη) και απέκτησε δίπλωμα θεάτρου και κινηματογράφου από το Πανεπιστήμιο «Paris VIII». Στη διάρκεια της δικτατορίας δημιούργησε «χώρους» και «δρώμενα» με έντονα αντιδικτατορικά μηνύματα. Εζησε και εργάστηκε στην Αθήνα και το Παρίσι την περίοδο 1971-1981, ενώ το 1981 εγκαταστάθηκε στην Κόρινθο, όπου ίδρυσε ένα πολιτιστικό και ερευνητικό κέντρο.

Εργα της παρουσίασε σε αρκετές ατομικές εκθέσεις σε γνωστές αθηναϊκές γκαλερί και άλλους χώρους (λ.χ. Ζάππειο), καθώς και σε ομαδικές (λ.χ. στη Μπιενάλε του Παρισιού και στα «Ευρωπάλια» στις Βρυξέλλες).

Πέθανε ο Αυστραλός κριτικός τέχνης Ρόμπερτ Χιουζ

Ο Αυστραλός κριτικός τέχνης, ιστορικός και συγγραφέας Ρόμπερτ Χιουζ, πέθανε στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 74 ετών έπειτα από μακρά ασθένεια, ανακοίνωσαν οι συγγενείς του στην Αυστραλία. Ο Χιουζ ζούσε στη Νέα Υόρκη από το 1970, όταν έγινε κριτικός τέχνης για το περιοδικό Time. Μερικά χρόνια αργότερα ετοίμασε για το BBC το ντοκιμαντέρ The Shock of the New με αντικείμενο την τέχνη από την εποχή των ιμπρεσιονιστών στα μέσα του 19ου αιώνα ως τις μέρες μας. Το 1987 δημοσίευσε το Hughes Fatal Shore, μια δημιουργική ιστορία για την Αυστραλία ως βρετανική αποικία καταδίκων.

Πέθανε σε ηλικία 99 ετών η Αμερικανίδα φωτογράφος Ιβ Άρνολντ, γνωστή για τα πορτρέτα της Μέριλιν

Λίγους μήνες πριν κλείσει έναν αιώνα ζωής «έφυγε» η Ιβ Άρνολντ, διάσημη Αμερικανίδα φωτογράφος γνωστή, μεταξύ άλλων, και για τα πορτρέτα της Μέριλιν Μονρόε.
Το πρακτορείο Magnum, με το οποίο συνεργαζόταν για χρόνια -ως η πρώτη μάλιστα γυναίκα φωτογράφος του- ανακοίνωσε «με μεγάλη λύπη του» το θάνατο της Άρνολντ, αναφέροντας πως απεβίωσε «γαλήνια».

Η Άρνολντ, πέραν των πορτρέτων της, είχε διακριθεί επίσης και για τα φωτορεπορτάζ της αλλά και τις φωτογραφίσεις μόδας. Μεταξύ των πιο γνωστών φωτογραφιών της βρίσκονται πορτρέτα της Μέρλιν Μονρόε και της Μάρλεν Ντίτριχ αλλά και φωτογραφίες από τα φωτορεπορτάζ που είχε κάνει κυρίως στην πρώην ΕΣΣΔ, το Αφγανιστάν, τη Νότια Αφρική, την Αίγυπτο και την Κίνα.

Η Ίβ Άρνολντ είχε γεννηθεί στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ και θα έκλεινε τα 100 το Απρίλιο. Άφησε την τελευταία της πνοή στο Λονδίνο, όπου και ζούσε από το 1962.

Ως φόρο τιμής, το πρακτορείο Magnum δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του σειρά φωτογραφιών που είχε πάρει η ίδια με υπό τον τίτλο «Ίβ Άρνολντ: 1912-2012».

Χωρίς το χρώμα του αρχιτέκτονα Ρ. Λεγκορέτα

Σε ηλικία 80 ετών, απεβίωσε την περασμένη Παρασκευή ο μοντερνιστής Μεξικανός αρχιτέκτων Ρικάρντο Λεγκορέτα, ένας από τους εμβληματικότερους της αμερικανικής ηπείρου. Ο Λεγκορέτα, γνωστός στο ελληνικό κοινό από την έκθεση έργων του αρχιτεκτονικού του γραφείου τον Ιούλιο του 2008 στο Μουσείο Μπενάκη, είναι διάσημος για την κατασκευή του ξενοδοχείου Camino Real στην πόλη του Μεξικού το 1968 και την ανάπλαση της πλατείας Πέρσινγκ (Pershing Square) του Λος Αντζελες το 1993. «Σήμα κατατεθέν» του αρχιτεκτονικού έργου του Λεγκορέτα είναι το ζωηρό χρώμα: Η ροζ και κίτρινη πρόσοψη του Camino Real και το δεκαώροφο μοβ κωδωνοστάσιο του Pershing Square.

Στα 91 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Βρετανός γελοιογράφος Ρόναλντ Σιρλ

Οι αναρχικοί χαρακτήρες των μαθητριών του St Trinian's μεταφέρθηκαν περισσότερες από μία φορές στον κινηματογράφο

Σε ηλικία 91 ετών έφυγε από τη ζωή στη Γαλλία, όπου ζούσε, ο Βρετανός γελοιογράφος, Ρόναλντ Σιρλ, ιδιαίτερα γνωστός για τα σκίτσα του με το σχολείο θηλέων St Trinian's.

Ο Σιρλ, του οποίου οι αναρχικοί χαρακτήρες των μαθητριών του St Trinian's μεταφέρθηκαν περισσότερες από μία φορές στον κινηματογράφο, έφυγε από τη ζωή στις 30 Δεκεμβρίου σε νοσοκομείο κοντά στο σπίτι του στην Ντραγκινιάν, στην περιοχή Βαρ της νοτιοανατολικής Γαλλίας.

Γελοιογραφίες του φιλοξενούνταν συχνά σε περιοδικά και εφημερίδες, μεταξύ των οποίων το βρετανικό «Punch» και το «New Yorker».

Το έργο του έτυχε διεθνούς αναγνώρισης και ο ίδιος απέσπασε μια σειρά από βραβεία από την Εθνική Αμερικανική Ένωση Γελοιογράφων. Στην Γαλλία, όπου ζούσε από το 1961, βραβεύτηκε με την ανώτατη διάκριση της χώρας, την Λεγεώνα της Τιμής.

Γεννήθηκε στο Κέμπριτζ το 1920 και φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Κέμπριτζ.

Υπηρέτησε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και αιχμαλωτίστηκε στη Σιγκαπούρη από τους Ιάπωνες όπου πέρασε τρεισήμισι χρόνια ως αιχμάλωτος πολέμου.

Στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του σχεδίαζε κρυφά σκίτσα που περιέγραφαν τα δεινά της ζωής στο στρατόπεδο αιχμαλώτων και τα έκρυβε κάτω από τα στρώματα κρατουμένων που έπασχαν από χολέρα.

Μετά την απελευθέρωσή του τα δημοσίευσε και σήμερα πολλά από αυτά φιλοξενούνται στο Imperial War Museum στο Λονδίνο.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters

«Έφυγε» ο γραφίστας Φρέντι Κάραμποτ

• Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που υνδέθηκε με την καλλιτεχνική άνοιξη της δεκαετίας του 1960 και έδωσε στην τουριστική εικόνα της Ελλάδος μία ανανεωτική αύρα

Από τους σημαντικούς καλλιτέχνες της δεκαετίας '60 και '70, προικισμένος δημιουργός και γραφίστας, ο Φρέντι Κάραμποτ πέθανε σε ηλικία 87 ετών. Συνδέθηκε με την καλλιτεχνική άνοιξη της δεκαετίας του 1960 και έδωσε στην τουριστική εικόνα της Ελλάδος μία ανανεωτική αύρα. Ο Φρέντι Κάραμποτ, παρά το ξενικό όνομά του (ο πατέρας του ήταν Αγγλος) υπήρξε Ελληνας ως το κόκκαλο, πατριώτης και με αντιστασιακή δράση στην εφηβεία του, και έμεινε στην ιστορία της εικαστικής τέχνης της Ελλάδος ως ένας πολύπλυερος και οξυδερκής δημιουργός, ενεργός ως τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Είχε βρει καταφύγιο στην Ακράτα, σε ένα σπίτι μακριά από τον θόρυβο της Αθήνας. Η τελευταία του έκθεση με τίτλο «Red & Blue» είχε γίνει στην Αίθουσα Τέχνης Σκουφά τον Μάιο 2009.

Ο Φρέντι Κάραμποτ (Frederick Vincent Carabott) γεννήθηκε to 1924. Σύμφωνα με βιογραφικά στοιχεία του www.designmag.gr, «ήταν μόλις 17 ετών όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος υπάλληλος της τηλεπικοινωνιακής εταιρείας Cable & Wireless, εγκαταστημένος στην Αθήνα. Μετά την κατάληψη της χώρας συνελήφθησαν από τους Γερμανούς, εστάλησαν αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια, αυτός μαζί με τον πατέρα του, ως Βρετανοί υπήκοοι, μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο Βρετανών αιχμαλώτων στη Θεσσαλονίκη. Τον Σεπτέμβριο του 1941 πατέρας και γιος επιστρέφουν ελεύθεροι στην Αθήνα. Ο Φ. Κάραμποττ όμως, δε σκοπεύει να «καθίσει ήσυχος». Αρχές του 1942 εντάσσεται σε μια αντιστασιακή οργάνωση, τμήμα της γνωστής ομάδας «Βρετανική προκεχωρημένη δύναμις 133 (Force 133)». Το Φεβρουάριο του 1943 συλλαμβάνεται από την Γκεστάπο. Πριν εγκλεισθεί στις φυλακές Αβέρωφ, υποβάλλεται σε ανακρίσεις και ξυλοδαρμούς. Το Πάσχα του 1943 μεταφέρεται σιδηροδρομικώς σε στρατιωτική φυλακή στη Βιέννη και αργότερα σε στρατόπεδα αιχμαλώτων στη Γερμανία και στη Γαλλία.

Πέθανε η ζωγράφος Ντιάνα Αντωνακάτου

• Γιάννης Ζουμπουλάκης
• Από τα πιο δραστήρια μέλη του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος
• ΤΟ ΒΗΜΑ: 10/10/2011

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Επιμελητηρίου Εικαστικών τεχνών της Ελλάδας έφυγε από την ζωή η Ντιάνα Αντωνακάτου, ζωγράφος-συγγραφέας-ιστορικός-ιστοριοδίφης-λαογράφος.

Η Αντωνακάτου γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1921. Σπούδασε στην Αθήνα, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική και χαρακτική, με δασκάλους τον Κωνσταντίνο Παρθένη, τον Γιάννη Κεφαλληνό και τον Παντελή Πρεβελάκη. Πήρε δίπλωμα ζωγραφικής και θεωρητικών μαθημάτων το 1949.

Στην αγωνιστικότητα και επιμονή της Ντιάνας Αντωνακάτου οφείλεται σε μεγάλο βαθμό ότι σήμερα το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος έχει το δικό του «σπίτι». Η εικαστικός υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα για την προσφορά τους και πιο δραστήρια μέλη του ΕΕΤΕ. Υπήρξε οργανωτής και εισηγήτρια πολλών συνεδρίων του ΕΕΤΕ. Ανάμεσά τους: «Oρθόδοξη Εκκλησιαστική Τέχνη», «Για την Τοιχαγραφία στον Ελλαδικό χώρο και στις περιοχές Ελλαδικών Επιδράσεων», «Γλώσσα Ελληνική Γραφή και Τέχνη», Συνέδρια Εικαστικών Τεχνών.

Η Αντωνακάτου έλαβε μέρος σε πολλές Πανελλήνιες Εκθέσεις και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα τελευταία 25 χρόνια, παρουσίαζε κάθε χρόνο την καλλιτεχνική δουλειά της στο πατρικό της σπίτι στα Βιλατώρια Κεφαλονιάς.

Δίδαξε για μια 12ετία ως καθηγήτρια καλλιτεχνικών μαθημάτων σε Γυμνάσια της Αθήνας και εικονογράφησε ημερολόγια, εξώφυλλα βιβλίων, περιοδικά, εφημερίδες. Τέλος, σκηνογράφησε το έργο «Ανταρσία» στο νέο θέατρο του Διαμαντόπουλου όπου και εκεί ανέβασε και το θεατρικό έργο της «Χρύσα».

Έφυγε σε ηλικία 91 ετών ο κορυφαίος φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας

 Πέθανε την Κυριακή, σε ηλικία 91 ετών, ο κορυφαίος Έλληνας φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας. Με τον φακό του κατέγραψε επί έξι δεκαετίες (1939-2000) τον μόχθο και τον αγώνα επιβίωσης στην ελληνική ύπαιθρο, την πορεία του ελληνικού στρατού προς το αλβανικό μέτωπο, την Κατοχή και τον αγώνα του ΕΛΑΣ στην Ήπειρο.

Η κηδεία του θα γίνει το απόγευμα της Δευτέρας (17:30) από το Νεκροταφείο Χαλανδρίου.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

13 φωτογραφίες

Ο Κώστας Μπαλάφας γεννήθηκε το 1920 στο ορεινό χωριό Κυψέλη της Άρτας από φτωχούς γονείς αγρότες, τον Γιώργο και την Αρχοντούλα. «Εκεί που» όπως έλεγε ο ίδιος «οι άνθρωποι παιδεύονται να επιβιώσουν, οργώνοντας την άγονη γη, λες και στύβουν με τα χέρια τους γυμνά το ξερό χώμα και το ποτίζουν με ιδρώτα, ώσπου να δώσει καρπούς...».

• Δείτε το portfolio του στη Leica

Σε ηλικία μόλις 11 ετών βρέθηκε στην Αθήνα και ρίχτηκε στη βιοπάλη. Τα παιδικά του βιώματα έμειναν βαθιά χαραγμένα στη μνήμη του με την παραμικρή λεπτομέρεια:

«Απ' το χωριό μου κατέβηκα πρώτα στην Άρτα. Εκεί ο πατέρας μου, για να μη με στείλει μόνο στην Αθήνα, με παρέδωσε σ' ένα γνωστό μας δάσκαλο να με συνοδεύσει. Παράκληση του πατέρα μου ήταν να με βοηθήσει ώσπου να βρω στην πλατεία Κουμουνδούρου την ταβέρνα ενός συγχωριανού μας, που ήταν θαυμάσιος άνθρωπος και καλός πατριώτης. Σ' αυτόν έβρισκαν απάγκιο πολλά χωριατόπαιδα απ' την Ήπειρο, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Εκτός από ένα πιάτο φαγητό που τους έδινε, φρόντιζε να τους βρίσκει και δουλειά».

Η πρώτη επαφή του με τη φωτογραφία και τη φωτογραφική μηχανή, όπως έλεγε ο ίδιος, ήταν στα 13 του χρόνια. Είχαν έρθει κάτι συγγενείς του αφεντικού απ' την Αμερική και αυτός, για να τους ευχαριστήσει, θέλησε να τους δείξει τα αξιοθέατα της Αττικής και τους πήγε κάποια μέρα στην Πάρνηθα. Μαζί τους οι ξένοι είχαν μια μικρή φωτογραφική μηχανή Μπράουν της Κόντακ, απλή και εύκολη στο χειρισμό, για να φωτογραφηθούν. Κάποιος έπρεπε να κρατάει τη μηχανή για να τραβήξει τις οικογενειακές τους φωτογραφίες κι αναγκάστηκε ο μαγαζάτορας να πάρει και τον νεαρό υπάλληλο του μαζί γι' αυτή τη δουλειά.

«Όταν κατάλαβα ότι αυτό το μηχάνημα που κρατούσα στα χέρια μου μπορεί να αποτυπώσει σε εικόνα πάνω σε χαρτί ό,τι έχω ζωντανό μπροστά μου, μαγεύτηκα...» έλεγε.

Η πρωτόγνωρη εμπειρία εκείνης της ημέρας τον σημάδεψε: η απόκτηση μιας δικής του φωτογραφικής μηχανής έγινε, για τον έφηβο Κώστα Μπαλάφα, όνειρο μιας ολόκληρης ζωής. Όταν σπούδαζε στα Ιωάννινα, κατάφερε ν' αγοράσει μια Τζούνιορ Κόντακ πουλώντας και το ρολόι του για να συμπληρώσει το ποσό.

Την εποχή που βρισκόταν στην Ιταλία, αντικατέστησε τη μηχανή του με μία Ρομπότ. Έγινε φίλος με κάποιον υπάλληλο ενός γειτονικού φωτογραφείου, καθόταν δίπλα του κι έτσι έμαθε και την τέχνη του σκοτεινού θαλάμου. Με αυτή τη μηχανή, ο νεαρός τότε φωτογράφος θα απαθανάτιζε την πορεία του ελληνικού στρατού προς το αλβανικό μέτωπο, την Κατοχή και τον ένοπλο αγώνα του ΕΛΑΣ στην Ήπειρο.

Το παράτολμο του χαρακτήρα και των πράξεων του αποδείχτηκε περίτρανα, όταν «αιχμαλώτιζε» στο φακό φοβερά εγκλήματα και σκηνές μπροστά στους Ιταλογερμανούς κατακτητές, με κίνδυνο την άμεση εκτέλεση του με συνοπτικές διαδικασίες, ή φωτογραφίζοντας τους διπλανούς συμπολεμιστές του την ώρα της μάχης.

Αδιάψευστος μάρτυρας της παράτολμης ιδιοσυγκρασίας και εφευρετικότητάς του είναι η φωτογράφιση των σωμάτων των πατριωτών Τόδουλου και Φαρίδη, που αιωρούνταν άψυχα ανάμεσα σε δύο πλατάνια στις όχθες της λίμνης των Ιωαννίνων τον Μάρτη του 1944, όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Κώστας Μπουμπούρης, «Ο Κώστας Μπαλάφας και η Ελλάδα του».

Πριν τρία χρόνια ο Κώστας Μπαλάφας δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη 15.000 ασπρόμαυρα αρνητικά και 60 κινηματογραφικές ταινίες μικρού μήκους, στις οποίες κατέγραψε την καθημερινότητα σε ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.

«Ο Κώστας Μπαλάφας, υπήρξε μια εμβληματική μορφή της ελληνικής φωτογραφίας. Το έργο του διατρέχει έξι ολόκληρες δεκαετίες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και καταγράφει με συγκλονιστικό τρόπο τον σκληρό, καθημερινό αγώνα των Ελλήνων για την επιβίωση, την ελευθερία και τη δημοκρατία. Η προσφορά του είναι τεράστια, του είμαστε όλοι ευγνώμονες. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του» δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Απώλεια για την Ιστορία της Τέχνης

Μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες ιστορικούς τέχνης, η Νέλλη Μισιρλή, η επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης με το γόνιμο επιστημονικό έργο, έφυγε από τη ζωή χθες το πρωί από καρκίνο, σε ηλικία 72 ετών.

Οι φίλοι και συγγενείς της θα την αποχαιρετήσουν την Παρασκευή στις 4.30 το απόγευμα από το ναό Αγίας Μαρίνας Εκάλης.

Γεννήθηκε το 1939. Σπούδασε Αρχαιολογία στη Θεσσαλονίκη και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.

Ως διδάκτωρ της Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου του Μονάχου ειδικεύτηκε στην τέχνη του 19ου αιώνα και επιμελήθηκε μεγάλες εκθέσεις, μεταξύ των οποίων του Νικολάου Γύζη, του Σπύρου Παπαλουκά, του Κωνσταντίνου Μαλέα, του Διαμαντή Διαμαντόπουλου, του Οσκαρ Κοκόσκα, του Φερνάντο Μποτέρο κ.ά.

Ανάλογη ήταν η συμβολή της και στην ελληνική βιβλιογραφία τέχνης, με κείμενα και εκδόσεις για την ελληνική ζωγραφική του 18ου και 19ου αιώνα και για τους θησαυρούς της Εθνικής Πινακοθήκης, από την οποία και συνταξιοδοτήθηκε πριν από τέσσερα χρόνια.

Γ.Ε.ΚΑΡ.

Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Πέθανε στο Λονδίνο ο «Πικάσο της Ινδίας» Μακμπούλ Φίντα Χοσεΐν

Αμφιλεγόμενος ως το τέλος

Ο Μακμπουλ Φίντα Χοσεΐν ήταν γνωστός ως ο «Πικάσο της Ινδίας» και επηρέασε μία ολόκληρη γενιά ζωγράφων στη χώρα του   (Φωτογραφία:  Associated Press )

---

Ένας από τους πιο διάσημους ζωγράφους στην Ινδία, ο Μακμπούλ Φίντα Χοσεΐν, πέθανε σε νοσοκομείο του Λονδίνου σε ηλικία 95 ετών. Τους τελευταίους μήνες αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του, όπως αναφέρει το BBC. Ήταν ένας από τους πιο πολυβραβευμένους, αλλά και πιο αμφιλεγόμενους ζωγράφους, τα έργα του οποίου πωλούνται έναντι εκατομμυρίων δολαρίων. Τα έργα του με γυμνές θεότητες του Ινδουισμού προκάλεσαν την οργή των πιστών που τον κατηγόρησαν για αισχρότητα. Εγκατέλειψε την Ινδία το 2006 και πήρε την υπηκοότητα από το Κατάρ το 2010. Ο Μακμπούλ Φίντα Χοσεΐν ήταν γνωστός ως ο «Πικάσο της Ινδίας» και επηρέασε μία ολόκληρη γενιά ζωγράφων στη χώρα του.