Το πρόσωπο του διαβόλου είχε κρύψει ο Ιταλός ζωγράφος Τζιότο, ένας από τους προδρόμους της Αναγέννησης, σε λεπτομέρεια φρέσκο που κοσμεί τη Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου στην Ασίζη, όπως ανακάλυψαν συντηρητές. Ο Εωσφόρος είχε «χωθεί» για τους τελευταίους επτά αιώνες στις πτυχές ενός σύννεφου και ήταν ουσιαστικά αόρατος διά γυμνού οφθαλμού. Πρόκειται για το 20ό φρέσκο του κύκλου που περιγράφει το βίο του Αγίου Φραγκίσκου στη Βασιλική και την ανακάλυψη έκανε η Ιταλίδα ιστορικός τέχνης Κιάρα Φρουγκόνε. Ο Τζιότο είχε χρησιμοποιήσει τις πτυχές του σύννεφου για να δώσει τα χαρακτηρικά μία γιφούρας με «γαντζωτή» μύτη, πονηρό χαμόγελο και σκούρα κέρατα. Κοιτάζοντας κανείς το φρέσκο από το επίπεδο του πατώματος της Βασιλικής δεν διακρίνεται τίποτε αλλά, όπως αναφέρει το Reuters, το πρόσωπο διαγράφεται με σαφήνεια σε κοντινή εξέταση φωτογραφιών του έργου. Ο επικεφαλής της ομάδας συντηρητών της Βασιλικής Σέρτζιο Φουσέτι εκτιμά πως η πρόθεση του ζωγράφου ήταν περισσότερο «να κλείσει το μάτι» στους παρατηρητικούς επισκέπτες παρά να κάνει τον Σατανά ένα από τα κεντρικά θέματα του φρέσκο. Οι συντηρητές εκτιμούν πως ο Τζιότο, κατά την διαχρονικά συνήθη πρακτική των Ευρωπαίων ζωγράφων, χρησιμοποιήσε χαρακτηριστικά κάποιου για τον οποίο έτρεφε αντιπάθεια ως «μοντέλο» για τον διάβολο.
Showing posts with label Τζιότο. Show all posts
Showing posts with label Τζιότο. Show all posts
Monday, November 7, 2011
Sunday, March 29, 2009
ΡΩΜΗ. ΣΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Ο Τζιότο του Μποντόνε ή απλώς Τζιότο (περ. 1266-1337) θεωρείται ο ιδρυτής της φλωρεντινής ζωγραφικής και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πατέρες της δυτικής τέχνης. Το όραμά του για τον φυσικό κόσμο και την ιδιοφυΐα του στη μετάδοσή του, μας λένε οι ειδικοί, τα εξύμνησαν μεγάλοι ποιητές της εποχής του, ο Βοκκάκιος, ο Δάντης, ο Πετράρχης. Γι΄ αυτό και η έκθεση Ο Τζιότο και ο δέκατος τέταρτος αιώνας, στο Συγκρότημα Vittoriano της ιταλικής πρωτεύουσας (ως τις 29 Ιουνίου), χαρακτηρίζεται εξαιρετικά σημαντική, και όπως προκύπτει από τα ιταλικά δημοσιεύματα είναι όντως εντυπωσιακή: ούτε λίγα ούτε πολλά, 150 έργα σπουδαίων καλλιτεχνών της περιόδου εκείνης πλαισιώνουν κάμποσα αριστουργήματα του μεγάλου φλωρεντινού δημιουργού. Η μεγαλοσύνη του, όπως τη βλέπουν οι ειδικοί, έγκειται στο γεγονός ότι ο Τζιότο εδραίωσε και διεύρυνε την υπέρβαση της ιταλοβυζαντινής ζωγραφικής που κυριαρχούσε ως την εποχή του και δημιούργησε μορφές στέρεες και με όγκο, φιλοτεχνημένες με απλότητα, μέσα από τις οποίες ο καλλιτέχνης κατόρθωσε να εκφράσει ιδέες και συναισθήματα. Γύρω στη ζωή του Τζιότο υπάρχουν αβεβαιότητες, από ό,τι όμως είναι γνωστό ο καλλιτέχνης, μαθητής του Τσιμαμπούε, όπως το θέλει η παράδοση, εργάστηκε στην πατρίδα του Φλωρεντία αλλά και σε άλλες πόλεις της Ιταλίας, τη Ρώμη, την Ασίζη, το Ρίμινι, το Μιλάνο, τη Νεάπολη, και δημιούργησε μεγαλειώδεις τοιχογραφίες αλλά και εξαίσιους πίνακες, πολλούς από τους οποίους μπορεί κανείς να θαυμάσει τώρα στο Vittoriano.
ARS... BREVIS, της αναστασιας ζενακου, το βήμα, Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)
