Showing posts with label Μουσείο Γκούγκενχαϊμ. Show all posts
Showing posts with label Μουσείο Γκούγκενχαϊμ. Show all posts

Wednesday, January 19, 2011

Το Γκούγκενχαϊμ στρέφεται στη Βαλτική

Το Ελσίνκι απηύθυνε πρόσκληση συνεργασίας ελπίζοντας να επαναλάβει την επιτυχία του Μπιλμπάο

The New York Times

Στα περίχωρα του Αμπου Ντάμπι εργάτες ολοκλήρωσαν πρόσφατα τη θεμελίωση του νέου Μουσείου Γκούγκενχαϊμ, προϋπολογισμού 800 εκατ. δολαρίων, με την υπογραφή του αρχιτέκτονα Φρανκ Γκέρι. Οταν αποπερατωθεί θα έχει 12 φορές το μέγεθος του νεοϋορκέζικου Γκούγκενχαϊμ. Το Guggenheim Abu Dhabi θα ανοίξει το 2013 και θα είναι το πέμπτο μουσείο στον διεθνή γαλαξία των Γκούγκενχαϊμ.

Και πιθανόν δεν θα είναι το τελευταίο. Χθες, η πόλη του Ελσίνκι ανακοίνωσε την εκ μέρους της ανάθεση στο Ιδρυμα Solomon R. Guggenheim με σκοπό την εκπόνηση μελέτης που θα εξετάζει τη δυνατότητα ανέγερσης ενός νέου μουσείου Γκούγκενχαϊμ στη Φινλανδία. Το Ελσίνκι, με τη συνδρομή του Φινλανδικού Πολιτιστικού Ιδρύματος και του αντίστοιχου Σουηδικού, θα καταβάλει 2,5 εκατ. δολάρια στο Ιδρυμα Γκούγκενχαϊμ για τη συμμετοχή του στο πρότζεκτ.

«Είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνουμε ένα βήμα μπροστά», δήλωσε ο δήμαρχος του Ελσίνκι, Γιούσι Παγιούνεν. «Ολη η περιοχή της Βαλτικής, μαζί με το Ελσίνκι, αλλάζει ραγδαία με νέα αναπτυξιακά έργα κυρίως κατά μήκος της ακτογραμμής. Ενα νέο μουσείο τέχνης θα είναι σημαντική αναζωογόνηση».

Οταν ο εμπορικός λιμένας του Ελσίνκι μετακινήθηκε το 2008, απελευθέρωσε περίπου 620 εκτάρια παραθαλάσσιας έκτασης για έργα κατοικίας και εμπορίου. Ο δήμαρχος άρχισε επαφές με τους ανθρώπους του Γκούγκενχαϊμ πριν από ένα χρόνο περίπου, εμπνεόμενος από την επιτυχία του μουσείου στο Μπιλμπάο, το οποίο από τότε που άνοιξε το 1997 συνέβαλε στην αναμόρφωση της Χώρας των Βάσκων. Το διάσημο κτίριο, έργο του Φρανκ Γκέρι και με χρηματοδότηση της τοπικής κυβέρνησης, προσελκύει περί το ένα εκατ. επισκέπτες ετησίως. Ερευνες κατέδειξαν ότι στα πέντε πρώτα χρόνια λειτουργίας του, το Μουσείο απέφερε περί το ένα δισ. εκατ. δολάρια για την περιοχή των Βάσκων, πάνω από 10 φορές τη δαπάνη κατασκευής του (πέρυσι το μουσείο είχε έσοδα 300 εκατ. δολάρια). «Μιλήσαμε με ανθρώπους στο Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο και στην περιοχή των Βάσκων και αυτό που ακούσαμε ήταν συναρπαστικό», λέει ο δήμαρχος του Ελσίνκι.

Το Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο έγινε πρότυπο για άλλες πόλεις με οικονομικά προβλήματα, οι οποίες προσέγγισαν το Ιδρυμα Γκούγκενχαϊμ βολιδοσκοπώντας το έδαφος. Αν και διεξήχθησαν πολλές έρευνες σε διάφορες πόλεις, όπως στο Ρίο ντε Τζανέιρο και στην Ταϊτσούνγκ στην Ταϊβάν, τα σχέδια δεν προχώρησαν. Ούτε στο Χονγκ Κονγκ ευοδώθηκαν οι ελπίδες.

Μόνο στο Αμπου Ντάμπι προχωράει το μουσείο, η ανέγερση του οποίου τρέχει πιο γρήγορα από το χρονοδιάγραμμα. «Είναι μία μοναδική ευκαιρία γιατί χτίζουμε σε μία tabula rasa, χωρίς προδιαγραφές ούτε υποσχέσεις», λέει ο Ρίτσαρντ Αρμστρονγκ, διευθυντής του Ιδρύματος Γκούγκενχαϊμ. «Στο παρελθόν μας παρέδιδαν ένα “κουτί” και μας ζητούσαν να το γεμίσουμε. Στο Αμπου Ντάμπι έχουμε την ελευθερία να φανταστούμε από την αρχή ένα μουσείο για τον νέο αιώνα». Ο Ουίλιαμ Μακ, πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος, λέει πως ανεξάρτητα από το αν θα χτιστεί ή όχι το μουσείο, η μελέτη για το Ελσίνκι είναι «κάτι που προωθούμε διεθνώς ως ιδέα. Στην περίπτωση αυτή αρχίζουμε με ένα λευκό χαρτί σε ένα καίριο σημείο του κόσμου που όλο και πιο πολύ έρχεται στο επίκεντρο».

Το Ιδρυμα Γκούγκενχαϊμ λειτουργεί το Μουσείο στην Πέμπτη Λεωφόρο και τη Συλλογή Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ στη Βενετία. Παρέχει τεχνογνωσία και μάνατζμεντ στο Μπιλμπάο. Το ίδιο θα κάνει και στο Αμπου Ντάμπι, το οποίο χρηματοδοτείται από την εκεί κυβέρνηση. Το Deutsche Guggenheim στο Βερολίνο εγκαινιάστηκε το 1997 ως καρπός συνεργασίας ανάμεσα στο Ιδρυμα Γκούγκενχαϊμ και την Deutsche Bank.
  • Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 19 Iανoυαρίου 2011

Wednesday, February 17, 2010

Το Μπιλμπάο και πάλι στο προσκήνιο

http://spainturism.files.wordpress.com/2009/04/museo-guggenheim-bilbao.jpg

Το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ απέκτησε μια σπουδαία μόνιμη συλλογή, που τώρα παρουσιάζεται στο ευρύ κοινό

ΜΟΥΣΕΙΑ. Ξέχασε κανείς το Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο; Δεκατρία χρόνια μετά τα γενέθλια του πιο πολυσυζητημένου μουσείου στην εκπνοή του 20ού αιώνα, μια σειρά εκθέσεων, με βασικό άξονα τις μόνιμες συλλογές του, στρέφει ξανά το ενδιαφέρον στην πόλη-θαύμα της Χώρας των Βάσκων.

Γιατί σε όλα αυτά τα χρόνια που ο υπόλοιπος κόσμος προσπαθούσε να εξηγήσει την εκτίναξη ενός άσημου βιομηχανικού κέντρου στην πρώτη γραμμή του διεθνούς ενδιαφέροντος χάρη στο παράδοξο αρχιτεκτόνημα του Φρανκ Γκέρι, η διοίκηση του μουσείου φρόντιζε να το εξοπλίσει με μια σπουδαία συλλογή που τώρα γίνεται κοινό κτήμα. Η έκθεση εγκαινιάστηκε τη Δευτέρα και εστιάζει στην αμερικανική και ευρωπαϊκή τέχνη στις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70, με χρονολογική αφετηρία το εμβληματικό έργο του Μαρκ Ρόθκο («Χωρίς τίτλο», 1952-53, η φωτογραφία επάνω). Συνολικά μέσα στα επόμενα τρία χρόνια θα εκτεθούν 103 έργα της συλλογής του μουσείου από 63 καλλιτέχνες.

Sin título

Mark Rothko (Dvinsk, Ρωσία, 1903 - Νέα Υόρκη, ΗΠΑ, 1970)

Χωρίς τίτλο

Σήμερα, το Γκούγκενχαϊμ του Μπιλμπάο μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναι κάτοχος μιας από τις σημαντικότερες συλλογές έργων τέχνης του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Τον τόνο δίνουν έργα των Eντουάρντο Tσιλίντα, Ιβ Κλάιν, Βίλεμ ντε Κούνινγκ, Ρόμπερτ Μάδεργουελ, Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ, Τζέιμς Ρόζενκουιστ, Κλίφορντ Στιλ, Αντονι Τάπιες και Αντι Γουόρχολ. Αλλά υπάρχει μια πτυχή που ξεχώρισε το Γκούγκενχαϊμ από πολλά άλλα μουσεία του είδους του. Κι αυτό έχει να κάνει με τις παραγγελίες σε σύγχρονους καλλιτέχνες για έργα προορισμένα να εγκατασταθούν σε συγκεκριμένους χώρους του μουσείου. Τα λεγόμενα site-specific projects συγκροτούν μια παράλληλη συλλογή με επίσης μεγάλα ονόματα όπως ο Φραντσέσκο Κλεμέντε, ο Σολ Λεβίτ ή ο Ρίτσαρντ Σέρα.

Ταυτόχρονα το Μπιλμπάο «ποντάρει» σε συγκεκριμένους καλλιτέχνες συγκεντρώνοντας έναν σεβαστό αριθμό έργων τους με βασικό κριτήριο την καλλιτεχνική τους βαρύτητα μέσα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Είναι μια οπτική που βλέπει στο μέλλον, όταν πιθανότατα το ρηξικέλευθο κτίριο δεν θα προκαλεί πια τόση εντύπωση και το μουσείο θα χρειάζεται κάτι περισσότερο για να σταθεί στον αφρό της σύγχρονης τέχνης: καλλιτεχνική ταυτότητα. [Δημητρης Ρηγοπουλος, Η Καθημερινή]

Sunday, October 25, 2009

Η γυναίκα που άλλαξε το πρόσωπο της τέχνης

  • 50 χρόνια συμπληρώθηκαν από την ίδρυση του πρώτου Μουσείου Γκουγκενχάιμ. Πώς η ανιψιά του ιδρυτή έφερε τα πάνω κάτω

Εχουν περάσει ακριβώς 50 χρόνια από τη μέρα που το πρώτο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη, έπειτα από την παραγγελία του ιδρυτή του Σόλομον Γκούγκενχαϊμ στον αρχιτέκτονα Φρανκ Λόιντ Ράιτ να σχεδιάσει έναν «ναό του πνεύματος».

Το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη
Το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη

Εκτοτε έχουν ιδρυθεί θυγατρικά μουσεία στο Μπιλμπάο, στο Βερολίνο, στο Λας Βέγκας και στα Αραβικά Εμιράτα. Είναι, όμως, το μικρότερο από όλα, η Συλλογή της Πέγκι Γκούγκενχαϊμ στη Βενετία, που εξακολουθεί να αιχμαλωτίζει τη φαντασία των εραστών της τέχνης, ακριβώς όπως το έκανε η ιδιοκτήτριά του Πέγκι, ανιψιά του Σόλομον, αλλάζοντας ριζοσπαστικά το πρόσωπο της τέχνης του 20ού αιώνα μέσα σε οκτώ χρόνια, τόσο με την ίδια τη ζωή της όσο και με τις καλλιτεχνικές επιλογές της.

 Η Πέγκι Γκούγκενχαϊμ

Η Πέγκι Γκούγκενχαϊμ

Η γεννημένη το 1889 στη Νέα Υόρκη Πέγκι Γκούγκενχαϊμ φτάνει στο Παρίσι τη δεκαετία του 1920, όπου θα μείνει για 22 χρόνια έχοντας δύο κυρίαρχα ενδιαφέροντα: την τέχνη και το σεξ.

«Σύντομα ήξερα ακριβώς πού θα μπορούσε να βρεθεί κάθε έργο τέχνης στην Ευρώπη», γράφει η Πέγκι στην αυτοβιογραφία της. Λένε ότι είχε χίλιους εραστές, άντρες και γυναίκες, με τους οποίους πλάγιαζε για να μεγαλώνει η αυτοπεποίθησή της και να ξεχνάει την τεράστια σαν πατάτα μύτη της.

Οσο αγαπούσε την τέχνη και το σεξ, άλλο τόσο τη διέγειρε και η φήμη. Οταν ρώτησαν την Πέγκι Γκούγκενχαϊμ γιατί αγαπάει τον σουρεαλιστή ζωγράφο Μαξ Ερνστ, τον οποίο και παντρεύτηκε το 1941, εκείνη απάντησε: «Επειδή είναι τόσο όμορφος και τόσο διάσημος».

Ενας ακόμα διάσημος που πέρασε από το κρεβάτι της ήταν ο Σάμιουελ Μπέκετ, ο οποίος μέσα στις δώδεκα μέρες που πέρασαν μαζί την έπεισε να ξεχάσει τους μεγάλους ζωγράφους και να συγκεντρωθεί στους σύγχρονους.

Από τότε, η Πέγκι φιλοξενεί στις εκθέσεις σκίτσα του φίλου της Ζαν Κοκτό. Για πρώτη φορά συστήνει στο Λονδίνο τον Βασίλι Καντίνσκι. Και ύστερα τους σύγχρονους γλύπτες Χένρι Μουρ, Χανς Αρπ, Μπρανκούζι, Αλεξάντερ Κάλντερ και Αντον Πέβσνερ. Τη δεκαετία του 40 αγοράζει έργα των κορυφαίων Νταλί, Μπρακ, Πικάσο, Μοντριάν, Λεζέρ, Μιρό, Ερνστ και τα εκθέτει δίπλα σε άγνωστους νεαρούς Αμερικανούς: Μαρκ Ρόθκο, Ρόμπερτ Μάδεργουελ και την ατραξιόν της γκαλερί, τον Τζάκσον Πόλοκ, τον οποίο και πατρονάρει.

Η Πέγκι Γκούγκενχαϊμ πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου του 1979. Οι στάχτες της θάφτηκαν στο μουσείο της Βενετίας δίπλα στους 14 αγαπημένους σκύλους της.

  • Σοφία Στυλιανού, ΕΘΝΟΣ, 22/10/2009