 |
Οπως σημειώνει για το έργο του σε ένα σύντομο διάλογο με τον Χρήστο Θεοφίλη (που επιμελείται την έκθεση): «Η όποια "κοσμοθέαση" του καλλιτέχνη απαιτεί μια διαρκή αναζήτηση, θα μπορούσα ίσως να πω, βασανιστική έρευνα για να στηριχτεί μορφοπλαστικά, για να κατακτηθεί η αξιοπιστία της φόρμας, και αυτό δεν οδηγεί αναγκαστικά σε έναν άδειο φορμαλισμό».
«Χωρίς να έχω την πρόθεση να προτείνω αξιολογικές κρίσεις», αναφέρει ο Χρ. Θεοφίλης, «θέλω να σημειώσω τις διαρκείς μεταπλάσεις, τις συνθετικές αλλαγές, κάποτε και τη διάλυση της φόρμας και τη χαρακτηριστική χρήση του μαύρου χρώματος σε πολλά έργα του Β. Δημητρέα. Νομίζω ότι έχουμε ένα ύφος πυκνό και ιδιαζόντως προσωπικό. Θα τολμούσα να πω ότι διακρίνω μια συγγένεια "στάσης" με τον Γ. Χαλεπά, τον Π. Σαραφιανό και τον Γ. Σκλάβο. Ο ίδιος αναφέρεται συχνά στον Γκόγια και τον Καραβάτζιο μεταξύ άλλων».
Ο Β. Δημητρέας, ομότιμος καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, γεννήθηκε το 1934 στο Μελίσσι Κορινθίας. Από το 1958 έως το 1963, σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Ι. Μόραλη. Από το 1967 έως το 1975 εργάστηκε στο Παρίσι, όπου, παράλληλα με τη ζωγραφική του, παρακολούθησε μαθήματα Κοινωνιολογίας της Τέχνης. Δίδαξε στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών, στη Σχολή Βακαλό και αργότερα στην ΑΣΚΤ ως ειδικός επιστήμονας και λέκτορας. Από το 1985 έως το 2002, εργάστηκε ως καθηγητής ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Υπήρξε μέλος της «Ομάδας Τέχνης Α» και του «Κέντρου Εικαστικών Τεχνών». Συμμετείχε επίσης στην «Ομάδα για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη», ενώ ήταν ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας Τέχνης 4++». Μέχρι σήμερα, παρουσίασε τη δημιουργία του σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
 |
