Γλυπτική και σχέδια του Θ. Παπαγιάννη

«Γλυπτική και Σχέδια»,τιτλοφορείται η έκθεση τουΘεόδωρου Παπαγιάννη, που θα παρουσιάζει η γκαλερί «Καπλανών 5», μέχρι τις 5 Γενάρη. Στην έκθεση αυτήν παρουσιάζονται για πρώτη φορά 40 σχέδια (μολύβι σε χαρτί) και 90 γλυπτά του, από τα οποία τα 80 είναι μορφές μικρών διαστάσεων, φιλοτεχνημένες σε έγχρωμη τερακότα, ενώ τα 10 είναι ορειχάλκινα, προερχόμενα, σχεδόν, από το σύνολο της δουλειάς του. Η έκθεση αυτή συμπληρώνει σημαντικές παρουσιάσεις έργων του γλύπτη, που έγιναν το 2012, (Μουσείο Μπενάκη, Βυζαντινό - Χριστιανικό Μουσείο, Ιδρυμα Μ. & Π. Κυδωνιέως στην Ανδρο).

Ενα φωτογραφικό λεύκωμα για την Ελλάδα που (ξε)χάσαμε Φ. Καζάζης: Ελλάδα 1964-1976

Τι είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα; Εισιτήριο για ένα ταξίδι στο χώρο αλλά και στον χρόνο. Αν το υλικό καλύπτει απ' άκρου εις άκρον ολόκληρη την Ελλάδα, τότε πρόκειται για μια περιήγηση. Κι αν ο χρόνος που «έγιναν» οι φωτογραφίες αυτές καλύπτει την περίοδο 1964-1976, τότε η περιήγηση αφορά την Ελλάδα των παιδικών ή νεανικών μας χρόνων, μια Ελλάδα λιγότερο «αναξιοποίητη», γι' αυτό ίσως και πιο αυθεντική. Το λεύκωμα «Ελλάδα 1964 -1976» που κυκλοφόρησε τις ημέρες αυτές από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη (223 σελίδες, 24,60 ευρώ) περιλαμβάνει το ξεκίνημα του φωτογραφικού οδοιπορικού του Φώτη Καζάζη, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Το πιο σημαντικό είναι να μοιραζόμαστε...

• «Μοιράζομαι...» είναι ο τίτλος μίας ιδιότυπης Έκθεσης τριών «εραστών της τέχνης», που αναζητούν μέσα από την τέχνη τους τα σημάδια των καιρών.

«Μοιράζομαι...» είναι ο τίτλος μίας ιδιότυπης Έκθεσης τριών «εραστών της τέχνης», που αναζητούν μέσα από την τέχνη τους τα σημάδια των καιρών. Πάνω σε μία ιδέα της Έρης Στάη συνοδοιπορούν ο Κώστας Πίτσιος φωτογράφος και η Αλίκη Κριτσέλη Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια και μοιράζονται με το κοινό, ασφαλώς αντικείμενα τέχνης αλλά κύρια συναισθήματα, αγάπη και αλληλεγγύη στο Video-room του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης για δύο μόνο ημέρες, στην καρδιά των εορτών, την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012.

Η Βραζιλιάνα ζωγράφος, γλύπτρια και χαράκτρια Αννα Μαρία Πατσέκο

«Ana Maria Pacheco: Gravuras, Esculturas». Η Βραζιλιάνα ζωγράφος, γλύπτρια και χαράκτρια Αννα Μαρία Πατσέκο (γεν. 1943) έχει αντλήσει έμπνευση από τη λαϊκή τέχνη, τις θρησκευτικές παραδόσεις και τη λογοτεχνία της πατρίδας της, ενώ μεγάλο μέρος του έργου της περιέχει αναφορές στα ταραγμένα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας στη Βραζιλία. Τα έργα της, τόσο τα τρισδιάστατα όσο και τα έργα σε χαρτί, συχνά χαρακτηρίζονται από αλληγορική διάθεση, ενώ κάποιες φορές είναι έντονη σε αυτά η ειρωνεία. Η καλλιτέχνις ζει και εργάζεται από το 1973 στο Λονδίνο και η έκθεση αυτή είναι το πρώτο αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο της που παρουσιάζεται στο Σάο Πάολο. Εστιάζοντας κυρίως στα γλυπτά και τα χαρακτικά της, η έκθεση περιλαμβάνει μερικά από τα πιο γνωστά έργα της, ανάμεσά τους τα πολυπρόσωπα γλυπτά από χρωματισμένο ξύλο όπως η σύνθεση «Noite Oscura del Alma, 1999», όπου μαυροφορεμένοι άνθρωποι περιτριγυρίζουν έναν δεμένο, γυμνό άνδρα σαν τον Αγιο Σεβαστιανό, με κουκούλα να καλύπτει το κεφάλι του και βέλη καρφωμένα στο σώμα του. Εως τις 3 Σεπτεμβρίου.

Τα «ασπρόμαυρα» έργα του Πικάσο

«Picasso Black and White». Ο Πικάσο συχνά εξόριζε το χρώμα από τη ζωγραφική του. Σε όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης διαδρομής του χρησιμοποίησε συχνά την παλέτα του άσπρου και του μαύρου, με στόχο να τονίσει την αυτονομία της φόρμας που χαρακτηρίζει γενικά το έργο του. Η έκθεση παρακολουθεί αυτήν την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πτυχή της καλλιτεχνικής παραγωγής του Πικάσο, καλύπτοντας χρονολογικά και θεματικά το σύνολο της δημιουργικής του πορείας: «ασπρόμαυρα» έργα που ζωγράφισε στη διάρκεια της μπλε και της ροζ περιόδου, πρωτοποριακές εξερευνήσεις στον κυβισμό, νεοκλασικά παραστατικά σχέδια, έργα πολιτικής εστίασης, «αναφορές» σε μεγάλους του παρελθόντος όπως ο Ελ Γκρέκο και ο Βελάσκεθ, αισθησιακές εικόνες, αλληγορικές νεκρές φύσεις, πορτρέτα και αυτοπροσωπογραφίες των όψιμων χρόνων του. Ανάμεσα στα 200 περίπου εκθέματα περιλαμβάνονται και τρεις σπουδές για την περίφημη «Guernica». Εως τις 23 Ιανουαρίου.

Σώματα και σκιές: Ο Καραβάτζο και το κληροδότημά του

«Bodies and Shadows: Caravaggio and his Legacy». Το πάθος και η βαναυσότητα σφράγισαν τόσο τη ζωή όσο και το έργο του Καραβάτζο (1571-1610), του ζωγράφου που σηματοδότησε μια μεγάλη στροφή στην ιστορική διαδρομή της τέχνης, χαράζοντας το πέρασμα από την Αναγέννηση στο μπαρόκ. Ο ρεαλισμός, οι τολμηρές χρωματικές αντιθέσεις και η δραματική ένταση των πινάκων του εντυπωσίασαν, θετικά ή αρνητικά, τους συγκαιρινούς του και άσκησαν επιρροή σε όλη την Ευρώπη. Οι δύο εκθέσεις που παρουσιάστηκαν το περασμένο καλοκαίρι στη Γαλλία, με θέμα την επιρροή του σε Ιταλούς, Γάλλους, Ολλανδούς, Φλαμανδούς και Ισπανούς ζωγράφους, συγχωνεύτηκαν στην έκθεση «Σώματα και σκιές: Ο Καραβάτζο και το κληροδότημά του» στο Λος Αντζελες, στην οποία παρουσιάζονται οκτώ πίνακες του Καραβάτζο και 48 έργα συγχρόνων του και μεταγενέστερων καλλιτεχνών, ανάμεσά τους οι Σαρατσένι, Ντε λα Τουρ, Αρτεμισία Τζεντιλέσκι, Βαλαντέν, Ριμπέρα και Θουρμπαράν. Εως τις 10 Φεβρουαρίου.

Τα τελευταία έργα του Ρίτσαρντ Χάμιλτον

«Richard Hamilton: The Late Works». Λίγο πριν από τον θάνατό του τον Σεπτέμβρη του 2011, στα 89 του χρόνια, ο Ρίτσαρντ Χάμιλτον εργαζόταν πάνω σ’ ένα μεγάλων διαστάσεων έργο, εμπνευσμένο από το διήγημα του Μπαλζάκ «Το άγνωστο αριστούργημα». Oταν ήταν πλέον σαφές ότι δεν θα προλάβαινε να το ολοκληρώσει, αποφάσισε να περιληφθούν στην έκθεση, που ήδη προετοίμαζε στην National Gallery, οι προπαρασκευαστικές παραλλαγές του έργου που είχε δημιουργήσει με τη βοήθεια ψηφιακών εικόνων. Με τα έργα αυτά κορυφώνεται το εκθεσιακό αφιέρωμα στον Χάμιλτον, έναν από τους κορυφαίους Βρετανούς καλλιτέχνες της γενιάς του. Η έκθεση περιλαμβάνει μια μεγάλη ανθολογία της όψιμης δουλειάς του, όπου αντανακλώνται τα θέματα που τον απασχόλησαν σ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής του: το παιχνίδι με την προοπτική και τον χώρο, η γυναίκα και η ερωτική επιθυμία, οι αναφορές του σε αναγεννησιακούς ζωγράφους και στον Μαρσέλ Ντυσάν, η πρωτοποριακή αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ψηφιακής τεχνολογίας. Εως τις 13 Ιανουαρίου.