Πέθανε χθες, πλήρης ημερών, ο ζωγράφος-χαράκτης Γιώργης Βαρλάμος

"Τα ψαρόνια» του Γιώργη Βαρλάμου.

Γεννήθηκε το 1922 στην Πάρο. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική με δάσκαλους τους Ο. Αργυρό και Κ. Παρθένη και χαρακτική με δάσκαλο τον Ι. Κεφαλληνό και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στην Ecole des Beaux-Arts του Παρισιού.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα συνεργάστηκε το 1953 και για τρία χρόνια με τον Ι. Κεφαλληνό (μαζί με τους άλλους δύο φοιτητές, που επέλεξε ο Κεφαλληνός, τη Λουίζα Μοντασάντου και τον Νίκο Δαμιανάκη) στην έκδοση του μνημειώδους και συλλεκτικού πλέον λευκώματος «Δέκα Λευκές Λήκυθοι», μια ζωγραφική και χαρακτική αποτύπωση δέκα αριστουργηματικών αρχαίων αγγείων, που ανήκουν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών ο διεθνούς φήμης εικαστικός Στίβεν Αντωνάκος

Ο Στίβεν Αντωνάκος στην γκαλερί Citronne του Πόρου με τα έργα της έκθεσης που έγινε το 2007

Μέχρι τα 85 του χρόνια είχε κάνει μια φορά μόνο στη ζωή του διακοπές, το 2001 στη Σικελία. «Προσπαθώ πάντα να δίνω το καλύτερο κομμάτι του εαυτού μου», είχε πει στην υπογράφουσα ο μια ζωή άοκνα εργαζόμενος Στίβεν Αντωνάκος, ένας από τους μεγαλύτερους ελληνοαμερικανούς εικαστικούς που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 17 Αυγούστου σε ηλικία 87 ετών. Ο καλλιτέχνης πέθανε στη Νέα Υόρκη _ τόπος μόνιμης κατοικίας του _ τρεις μέρες μετά από σοβαρή επέμβαση στην καρδιά. Απεβίωσε στην εντατική του νοσοκομείου στο οποίο έγινε η συγκεκριμένη επέμβαση. Παρ' ότι έζησε περισσότερα από 80 χρόνια στη Νέα Υόρκη δεν έκοψε ποτέ τους δεσμούς του με την Ελλάδα, δεσμούς, άλλωστε, που μαρτυρούσε έντονα το έργο του. ΄Ένα έργο που απηχούσε το Βυζάντιο συνδυάζοντας τις θρησκευτικές και μεταφυσικές διαστάσεις με σύγχρονα εικαστικά μέσα. ΄Ένα έργο δημιουργού ο οποίος ανδρώθηκε στα καλλιτεχνικά ρεύματα της Νέας Υόρκης του 1950, προβληματίστηκε δημιουργικά στη σχέση χρώματος και χώρου, δούλεψε με το νέον, τις φωτεινές λυχνίες, εργάστηκε πάνω σε χαρτί και υπέγραψε περισσότερα από 50 μεγάλης κλίμακας δημόσια έργα του σε μεγάλες πόλεις του κόσμου. Εργο του, μεταξύ άλλων, είναι η εικαστική εγκατάσταση στο Αττικό μετρό, στη στάση Αμπελόκηποι.

Η Καστοριά του Έλληνα αντάρτη, του Βούλγαρου κομιτατζή, του Τούρκου στρατιώτη

• Το φωτογραφικό αρχείο του Λεωνίδα Παπάζογλου είναι σημαντική μαρτυρία για την Καστοριά των αρχών του 20ού αιώνα 

• Ζουμπουλάκης Γιάννης
• ΤΟ ΒΗΜΑ:  07/08/2013

«Φωτογραφικά πορτραίτα από την Καστοριά και την περιοχή της την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα», είναι ο τίτλος της έκθεσης που απαρτίζεται από φωτογραφίες του Λεωνίδα Παπάζογλου οι οποίες καταδεικνύουν με γλαφυρότητα και αμεσότητα την Καστοριά και την περιφέρειά της στις αρχές του 20ού αιώνα. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 9 Αυγούστου ως και τις 30 Σεπτεμβρίου στο Πνευματικό Συνεδριακό Κέντρο Δροσοπηγής του Δήμου Κόνιτσας, ενώ η συλλογή είναι του Γιώργου Γκολομπία που πριν φύγει πρόωρα από τη ζωή πρόλαβε να διασώσει και να αναδείξει το αρχείο του Παπάζογλου (Αρχείο Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης).

Ο θαλασσινός δρόμος της πορσελάνης

Hong Kong Museum of Arts
www.lcsd.gov.hk

«Ο θαλασσινός δρόμος της πορσελάνης: Κειμήλια από τα μουσεία του Χονγκ Κονγκ, του Γκουανγκντόνγκ και του Μακάο». Τον ίδιο καιρό που ο «δρόμος του μεταξιού» γνώριζε γοργή ανάπτυξη, στη διάρκεια της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ (618-907), σημειωνόταν επίσης μεγάλη πρόοδος στην κατασκευή αντικειμένων από πορσελάνη στην Κίνα και άρχιζε η εξαγωγή τους μέσα από τους θαλάσσιους δρόμους της εποχής. Αργότερα, άνοιξαν και άλλες διαδρομές, και καθώς η πορσελάνη έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην καθιέρωση αυτών των διαδρομών, ονομάστηκαν «θαλασσινός δρόμος της πορσελάνης». Παρουσιάζοντας 170 έργα τέχνης από τις συλλογές των τριών μουσείων, η έκθεση τεκμηριώνει τη σημασία και την επιρροή της εξαγωγής πορσελάνινων κεραμικών προς τη Νοτιοανατολική Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη, όπου η παραγωγή πορσελάνης άρχισε τον 18ο αιώνα, μετά την αποκάλυψη από έναν Ιησουίτη μοναχό των μυστικών της κατασκευής της. Εως τις 16 Φεβρουαρίου 2014.

Σεμπαστιάο Σαλγκάδο: «Γένεσις»

Natural History Museum
www.nhm.ac.uk
«Genesis». Η σειρά φωτογραφιών με τίτλο «Γένεσις» είναι το αποτέλεσμα ενός οκτάχρονου σχεδίου που πραγματοποίησε ο Σεμπαστιάο Σαλγκάδο. Ο φημισμένος Βραζιλιάνος φωτογράφος ταξίδεψε σε 32 χώρες αναζητώντας τόπους που έχουν μείνει ακόμη άθικτοι από την επέλαση της «πολιτισμένης» ανθρωπότητας. Από τη Σαχάρα μέχρι τα νησιά Γκαλάπαγκος, από την υγρή, θερμή ζούγκλα του Αμαζονίου μέχρι την παγωμένη ερημιά της Αρκτικής, ο φακός του εστιάζει σε τοπία, ζώα, φυτά, αλλά και κοινότητες αυτοχθόνων, που αντιπροσωπεύουν τις πιο αγνές κι ανέγγιχτες, όπως ο ίδιος τις χαρακτηρίζει, γωνιές του πλανήτη μας. Εως τις 8 Σεπτεμβρίου.

«Ο Βαν Γκογκ επί τω έργω»

Van Gogh Museum
www.vangoghmuseum.nl

«Van Gogh at Work». Η πρώτη έκθεση στο Μουσείο Βαν Γκογκ, μετά τις μακροχρόνιες εργασίες ανακαίνισης, είναι αφιερωμένη στον καλλιτέχνη το όνομα του οποίου φέρει. Παρουσιάζοντας 200 έργα από τη συλλογή του μουσείου αλλά και συλλογές από όλο τον κόσμο, καθώς η έκθεση «Ο Βαν Γκογκ επί τω έργω» εστιάζει στη δημιουργική διαδικασία που ακολουθούσε ο ζωγράφος στη διάρκεια της σύντομης αλλά τόσο εκρηκτικής καλλιτεχνικής διαδρομής του. Ανάμεσα στα εκθέματα περιλαμβάνονται ελαιογραφίες και έργα σε χαρτί, επιστολές και προσωπικά αντικείμενα του ζωγράφου, μπλοκ σχεδίων και η μόνη παλέτα του που έχει διασωθεί. Στόχος της έκθεσης, της οποίας προηγήθηκαν έρευνες οκτώ χρόνων, είναι να δείξει ότι ο Βαν Γκογκ ήταν ένας μεθοδικός καλλιτέχνης, αντίθετα με τον μύθο που τον παρουσιάζει σαν έναν μισότρελο άνθρωπο ο οποίος εκτόξευε με μανιακό αυθορμητισμό τα χρώματα στον καμβά. Εως τις 14 Ιανουαρίου.

«Η τέχνη στον πόλεμο - Γαλλία, 1938-1947: Από τον Πικάσο στον Ντιμπιφέ».

Guggenheim Museum
www.guggenheim-bilbao.es

Η έκθεση, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε πέρυσι στο Παρίσι, επιχειρεί να αγκαλιάσει την καλλιτεχνική δημιουργία στη Γαλλία της γερμανικής κατοχής και των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων. Παρουσιάζει έργα της εποχής που εκφράζουν την απόγνωση και τον φόβο, την επιθυμία της αντίστασης, την πικρή γεύση που άφησε πίσω της η καταστροφή του πολέμου. Μαζί με έργα φημισμένων ζωγράφων, όπως ο Μπρακ, ο Ντυσάν, ο Πικάσο, ο Καντίνσκι και ο Μιρό, εκτίθενται και έργα λιγότερο γνωστών καλλιτεχνών, ανάμεσά τους πίνακες, σχέδια και γλυπτά που δημιουργήθηκαν μέσα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και κρησφύγετα, σκίτσα και γκραβούρες που σατίριζαν τις αρχές κατοχής και τους συνεργάτες τους και καλούσαν σε αντίσταση, καθώς επίσης έργα νέων καλλιτεχνών, οι οποίοι αψήφησαν τους επιβεβλημένους από το καθεστώς «κανόνες» ή έργα που είχαν χαρακτηριστεί «εκφυλισμένη τέχνη» από τους ναζί, αλλά εκτέθηκαν στη διάρκεια της κατοχής από θαρραλέους γκαλερίστες. Εως τις 8 Σεπτεμβρίου.